Βυσσινόκηπος του Άντον Τσέχωφ | Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών (3/5/2015)

1

11/05/2015 από cmorfakis

img53623_34453d784c6e2aac8c4b6ad0c044b64c_1980_820c

Ο Βυσσινόκηπος του Αντόν Τσέχωφ γράφτηκε το 1903. Το έργο είναι εμπνευσμένο από μία εποχή κατά την οποία ο ρωσικός λαός αν και θεωρητικά ελεύθερος, εξαιτίας της κατάργησης της δουλοπαροικίας κατά το 1861, ζούσε ακόμα στη φτώχεια και την αμάθεια. Θεωρείται μια προαναγγελία ουσιαστικά της επανάστασης του 1905 και της επανάστασης του 1917. Θεωρείται έργο στο οποίο υποδεικνύεται η αδυναμία των ανθρώπων, κυρίως των αριστοκρατών, να κατανοήσουν τις όποιες διαφοροποιήσεις αλλάζουν το κοινωνικό περιβάλλον, όπως επίσης και τον ρόλο που παίζουν αυτές οι αλλαγές στην προσωπική τους ζωή. Σε συμβολικό επίπεδο ο βυσσινόκηπος, ένα κομμάτι γης που ανήκει σε αριστοκρατική οικογένεια, όπως, και η αδυναμία της οικογένειας να τον κρατήσει υποδηλώνει τις αλλαγές της ρωσικής κοινωνίας και τα νεα κοινωνικά στρώματα που έρχονται στο προσκήνιο, εξαιτίας πολιτικών και κοινωνικών ζυμώσεων.

Η μόλις δεκαεξάχρονη Άνια, κόρη της κυρίας Λιούμπα Ρανιέφσκι, έρχεται στην πόλη του φωτός για να πάρει πίσω στη Ρωσία την εύθραυστη και σαγηνευτική μητέρα της η οποία βρίσκεται εκεί εγκαταλελειμμένη απ’ τον εραστή της, ο οποίος σπατάλησε όλα τα λεφτά της. Στο γυρισμό τους αντικρίζουν το βυσσινόκηπο σε πλήρη ανθοφορία, σε αντίθεση με τα οικονομικά τους που βρίσκονται σε πλήρη μαρασμό. Ο αδελφός της, ο Λιόνα, είναι ένας αργόσχολος τον οποίο φροντίζει ο ογδοντάχρονος πια υπηρέτης τους, ο Φιρς. Ο Λιόνα αδυνατώντας να βρει τα χρήματα για την αποπληρωμή των χρεών τους, έχει φορτώσει όλα τα προβλήματα στη Βάρια, την ψυχοκόρη της Λιούμπα. Η Βάρια καλοβλέπει ένα νεόπλουτο και άξεστο έμπορα, τον Λοπάχιν, του οποίου ο πατέρας ήταν δούλος στο κτήμα των Ρανιέφσκι, και ο οποίος τώρα, προκειμένου να σωθούν από την οικονομική καταστροφή, τους προτείνει να τεμαχίσουν το βυσσινόκηπο σε οικόπεδα και να τα πουλήσουν ως παραθεριστικά καταλύματα. Ο δάσκαλος και διανοούμενος Πέτια Τροφίμοφ, ο οποίος περιτριγυρίζει την Άνια, δεν αργεί να την κατακτήσει αλλά η σχέση τους δεν καρποφορεί. Οι Ρανιέφσκι σβήνουν, αδυνατώντας να σώσουν το βυσσινόκηπο που ξεπουλιέται στον Λοπάχιν. Εγκαταλείπουν το κτήμα τους – τη στιγμή που εισβάλλουν οι ξυλοκόποι με τα τσεκούρια τους κι αρχίζουν να κόβουν τα δένδρα –, λησμονώντας μέσα στο έρημο μέγαρο τον γέρο-Φιρς ο οποίος πεθάνει μαζί με τις αναμνήσεις μιας ολόκληρης ζωής.

Όσο για τον Βυσσινόκηπο του Αντόν Τσέχωφ σε σκηνοθεσία του Νίκου Καραθάνου απλά αδιάφορος και βαρετός. Συγκριτικά με τις υστερικές αρνητικές κριτικές για τον σκηνοθέτη το μόνο που έχουμε να επισημάνουμε είναι ότι αποτελούν υπερβολικές κραυγές. Ο Καραθάνος σε αυτή τη σκηνοθετική οπτική του έργου δοκίμασε μια ιδέα η οποία δεν απέδωσε τίποτα. Και οι αποτυχίες είναι μέσα στη ζωή. Σαφώς και οι μεγάλες προσδοκίες που δημιούργησαν προηγούμενες δουλειές του διαψεύσθηκαν στον Βυσσινόκηπο. Στην επόμενη δημιουργία του μπορεί να τα καταφέρει καλύτερα.

284 285 vissinokipos_c_vasilis_makris8_gal

Advertisements

One thought on “Βυσσινόκηπος του Άντον Τσέχωφ | Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών (3/5/2015)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1.630 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: