Lemi Ponifasio / MAU The Crimson House | Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών (8/11/2014)

Σχολιάστε

13/11/2014 από cmorfakis

The-Crimson-House_04-©-MAU

Ο Lemi Ponifasio / MAU στο The Crimson House θεωρητικά θέτει ερωτήματα για την όλο και περισσότερο επιτηρούμενη ζωή μας, που έχει φτάσει να γίνει σαν μια περίοπτη φυλακή, σαν το Panopticon του Φουκώ: μια κοινωνία που δεν της έχει μείνει ίχνος ιδιωτικής ζωής, καθώς όλα ελέγχονται και παρακολουθούνται: «Από την εποχή του  Κήπου της Εδέμ, υπάρχουμε σε ένα πανοπτικό  καθεστώς με έναν πανταχού παρόντα μηχανισμό επιτήρησης: ο Θεός, το Google, η Κυβέρνηση, η κοινωνία, οι μυστικές υπηρεσίες, το Facebook, οι πολυεθνικές ή η Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ» αναφέρει ο ίδιος στο προλογικό του σημείωμα. Παράλληλα, ο  Ponifasio συνδέει αυτό το φαινόμενο με την πανταχού παρουσία του θείου στις παραδόσεις των θρησκειών και θίγει την ύβρη των ανθρώπων, που νομίζουν ότι μέσω της παρακολούθησης μπορούν να κατακτήσουν την απόλυτη γνώση. Σε αυτό το πλαίσιο «το Crimson House οφείλει τον τίτλο του στο Fale’ula της Σαμόα, την αρχική οικία, διακοσμημένη με αίμα, που δώρισε στην ανθρωπότητα ο προπάτορας Ταγκαλοαλάγκι, προκειμένου  να στεγάσει την έδρα της κυβέρνησής του στη Γη».

Τα παραπάνω αποτελούν μια πολύ όμορφη περιγραφή του έργου και των προθέσεων του Ponifasio αλλά καλύτερα ο θεατής να τα αγνοήσει καθώς ελάχιστα συνδέονται με όσα πρόκειται να παρακολουθήσει. Το Crimson House είναι προτιμότερο να ιδωθεί ως ένα εικαστικό θέαμα, πολύ όμορφο σε αρκετά σημεία του. Η ιδιαίτερη αισθητική και χορογραφική γλώσσα του Ponifasio συνθέτουν μια αξιόλογη παράσταση που εντυπωσιάζει με τις δυνατές εικόνες που παράγονται. Ωστόσο, ο θεατής ας αρκεστεί σε αυτό το οπτικό κομμάτι και την ποιητικότητα που το διατρέχει και ας μην αναζητά βαθύτερους συμβολισμούς και αλληγορίες. Αν τώρα κανείς επιμένει να αναγνώσει μια γραμμική αφήγηση που διαπερνά το έργο τότε ένα σχεδιάγραμμα των εικόνων-σκηνών που το αποτελούν μπορεί να βρει στο ακόλουθο «ποίημα» από το πρόγραμμα της παράστασης:

ο χοιράνθρωπος χτυπάει τις χορδές
παίζοντας το τραγούδι που συνθέτει
οι χελώνες δεν μπορούν ν’ ακούσουν

πριν από μένα
δεν υπήρχε τίποτα
αλλά εγώ υπήρξα
ο θάνατος
δεν με απασχολεί

άτομα σε δόνηση
θερμότητα σε παραγωγή
πεδία φωτός
καρδιά που πάλλεται
ευθυγράμμιση και αποπροσανατολισμός
μύηση και τελετές

η γεύση του μήλου
το ξίφος του αγγέλου

ευτυχισμένες σκιές στον τοίχο
νέκταρ από το δοχείο των ψευδαισθήσεων
τελετή για έναν άψυχο κόσμο
βγάλε τη μεμβράνη από τα μάτια μου
για να μιλήσω στον ποταμό

παίζουμε ένα κατώτερο παιχνίδι
ώστε να νιώθουμε ασφαλείς
από την αφύπνιση
ο τρόμος του εγώ

ξαναμπαίνοντας στη μήτρα της μητέρας
στην κοιτίδα του αμνιακού της σάκου
σάρκα της οικουμένης
εκθαμβωτική γύμνια
στο φως και τη σιωπή
κοιμάμαι ξανά
στην οικία χωρίς θεμέλια

Τέλος, η άψογη εκτέλεση και το πάθος με το οποίο η χορογραφία λαμβάνει χώρα από τους χορευτές είναι επίσης ένα από τα ατού της παράστασης.

The Crimson House - MAU 2

Σχετικά αρχεία
Πρόγραμμα παράστασης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1.632 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: