A Streetcar Named Desire by Tennessee Williams | National Theatre Live / Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (16/9/2014)

Σχολιάστε

01/10/2014 από cmorfakis

A Streetcar Named Desire

«Gillian Anderson gives a shatteringly powerful performance»

Independent

Το εμβληματικό έργο A Streetcar Named Desire του Tennessee Williams σε σκηνοθεσία του Benedict Andrews, και η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην ιστορία του Young Vic, παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της σειράς αναμεταδόσεων από το National Theatre της Αγγλίας – σε απευθείας μετάδοση με ελληνικούς υπότιτλους, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (ΜΜΑ).

Η Μπλάνς (Gillian Anderson), μια καθηγήτρια από τις Νότιες Πολιτείες, επισκέπτεται μετά τον πλειστηριασμό της οικογενειακής περιουσίας της την αδελφή της Στέλλα (Vanessa Kirby), που ζει με τον άντρα της Στάνλεϋ Κοβάλσκυ (Ben Foster) στη Νέα Ορλεάνη. Ο Κοβάλσκυ, που ως Πολωνός μετανάστης και εργάτης αντιμετωπίζεται υποτιμητικά από την Μπλανς, καθηλώνει την Στέλλα με τον οξύθυμο και επιβλητικό χαρακτήρα του σε μία σχέση που κυριαρχείται από το ωμό πάθος. Η υπερευαίσθητη και κάπως υπερβολική Μπλανς, τονίζοντας την ευγενή καταγωγή και την καλή ανατροφή της, μπαίνει στο στόχαστρό του και ενδόμυχα γεννιέται ένας κρυφός πόθος. Όσο περνά ο καιρός, αποκαλύπτονται μυστικά του παρελθόντος της Μπλανς και λόγω της συγκατοίκησης δημιουργούνται εντάσεις και πολλαπλά ξεσπάσματα που αφαιρούν ένα ένα τα πέπλα από τους πολύπλοκους χαρακτήρες των ηρώων. Εν τέλει το όριο μεταξύ λογικής και παράνοιας γίνεται όλο και περισσότερο θολό, με αποτέλεσμα το ολέθριο τέλος.

Στην εκδοχή του Benedict Andrews η ιστορία διαδραματίζεται στη σημερινή Νέα Ορλεάνη και όλη η πλοκή εξελίσσεται σε ένα σύγχρονο διαμέρισμα, με μεταλλικό πλαίσιο, ένα μίνιμαλ κλουβί, το οποίο περιστρέφεται διαρκώς σε όλη τη διάρκεια του έργου, έτσι που αυτό που παρακολουθούμε αποκτά συνεχώς καινούργιες προοπτικές. Βλέπουμε τα πάντα, την κουζίνα, το μπάνιο, το καθιστικό, την αποθήκη και τους πρωταγωνιστές ταυτόχρονα, τον καθένα σε έναν χώρο και σε διαφορετικές δραστηριότητες.

Η σκηνοθεσία του A Streetcar Named Desire από τον Benedict Andrews δε χαρακτηρίζονταν από την πρωτοτυπία της και σε ορισμένα σημεία κούραζε. Κυρίως η έμφαση δόθηκε περισσότερο στην ερμηνεία και στην απόδοση του εσωτερικού χαρακτήρα των ηρώων του έργου. Για αυτό και το έργο σε κέρδιζε εξαιτίας της εξαιρετικής ερμηνείας από την αποκαλυπτική Gillian Anderson και τον δυναμικό του Ben Foster. Αν και σκηνοθετικά αδιάφορο κανείς άξιζε να παρακολουθήσει αυτή την παραγωγή για τις μοναδικές ερμηνείες των ηθοποιών του συμμετείχαν.

A Streetcar Named Desire A Streetcar Named Desire A Streetcar Named Desire A Streetcar Named Desire A Streetcar Named Desire A Streetcar Named Desire A Streetcar Named Desire A Streetcar Named Desire A Streetcar Named Desire A Streetcar Named Desire A Streetcar Named Desire A Streetcar Named Desire

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1.631 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: