Otello – Giuseppe Verdi | Ωδείο Ηρώδου Αττικού – ΕΛΣ (26/7/2014)

Σχολιάστε

29/07/2014 από cmorfakis

995070_898675073492270_5870682757603036896_n

Η δεύτερη καλοκαιρινή παραγωγή όπερας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (ΕΛΣ) στο Ηρώδειο είναι ο δημοφιλής Otello του Giuseppe Verdi. Η συγκλονιστική όπερα του Βέρντι ακολουθεί την αφήγηση του ομώνυμου σαιξπηρικού έργου, αποδίδοντας την ιστορία του πρωταγωνιστικού ήρωα με μουσική εκρηκτικής δύναμης και υποδειγματική οικονομία εκφραστικών μέσων:μία και μόνον μουσική φράση αρκεί προκειμένου να σκιαγραφήσει τον ηρωισμό και την εκρηκτική δύναμη του Οθέλλου, το άσβεστο μίσος του Ιάγου, την αγνότητα και την καλοπιστία της Δυσδαιμόνας. Λίγα μουσικά μέτρα αποδίδουν με τρομακτική δύναμη την καταιγίδα που μαίνεται στη θάλασσα, ταυτόχρονα και στην ψυχή του κεντρικού ήρωα που θα καταποντιστεί από το βάθρο της δόξας του, παραδομένος στο ένστικτο της ζήλειας του.

Η ιστορία του Οθέλλου είναι γεμάτη έντονες αντιθέσεις και βίαια συναισθήματα. Είναι το έπος του δυνατού μαύρου στρατιώτη, που χάρη στις ξεχωριστές ικανότητες και στη γενναιότητά του έγινε στρατηγός μιας υπερδύναμης, της Γαληνοτάτης. Ο Οθέλλος θα βιώσει παράλληλα την ανασφάλεια της καταγωγής και των «πιστεύω» του, με αποτέλεσμα να χειραγωγηθεί εύκολα από δόλιους αντίπαλους όπως ο Ιάγος και να οδηγηθεί στην κόλαση της καταστροφής. H δράση εκτυλίσσεται στην Κύπρο όπου ο μαύρος κυβερνήτης του νησιού και ηρωικός πολεμιστής Οθέλλος, ωθείται από τον ραδιούργο Ιάγο να στραγγαλίσει την αθώα γυναίκα του, τη Δυσδαιμόνα, πιστεύοντας πως τον απατά. Όταν η συνομωσία του Ιάγου αποκαλύπτεται, ο Οθέλλος αυτοκτονεί.

Η σκηνοθετική προσέγγιση του Otello του Giuseppe Verdi από τον Γιάννη Κόκκο ήταν συμβατική, για ένα κοινό χωρίς πολλές απαιτήσεις. Λίγο κλασσική λίγο πιο «μοντέρνα» η σκηνοθεσία του Γιάννη Κόκκου δεν προσέθεσε μια νέα οπτική πάνω στο έργο του Verdi. Για τις δυνατότητες της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (ΕΛΣ) ήταν μια αξιοπρεπής σκηνοθεσία ενώ συγκριτικά με διεθνή δεδομένα απλά μια βαρετή και αδιάφορη παρουσίαση του έργου. Τα σκηνικά, επίσης του Γιάννη Κόκκου, εμπνευσμένα από το έργο του Maurits Cornelis Escher (το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί επίσης στον Ambroise Thomas – Hamlet) με τα οποία ο σκηνοθέτης επιθυμούσε να εκφράσει το ψυχικό κόσμο του Οθέλλου, ήταν παράταιρα μέσα στο αρχαίο Ωδείο χωρίς να δένουν αρμονικά με την υπόθεση του έργου. Η ερμηνεία του Antonello Palombi στον ομώνυμο ρόλο ήταν μη πειστική αν όχι αδύναμη ενώ ο Δημήτρης Πλατανιάς ως Ιάγος έκλεψε την παράσταση. Η εξαιρετική Τσέλια Κοστέα ως Δυσδαιμόνα επίσης εκφραστική και καλλίφωνη. Η μουσική διεύθυνση από τον Καλλιτεχνικό Διευθυντής της ΕΛΣ, Μύρων Μιχαηλίδη υποδειγματική όπως πάντα. Δεδομένων των οικονομικών συνθηκών και των δυνατοτήτων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (ΕΛΣ) η συγκεκριμένη παραγωγή ήταν καλή αλλά αρκετά παρωχημένη. Η Εθνικής Λυρικής Σκηνής (ΕΛΣ) έχει δείξει στο παρελθόν ότι μπορεί να ανεβάσει «εμπνευσμένες» παραγωγές και αυτό αναμένουμε με τη μετεγκατάστασης και τη μεγαλύτερη οικονομική της ενίσχυση από δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς.

10513399_898347376858373_1236964884751968554_n 10482888_899520400074404_5319228516041998014_n 10525952_895854693774308_3478420019276537635_n 1900007_899519673407810_8163423819599626266_n 10565235_895854717107639_4793539858464221881_n 10411839_895854820440962_6991402225397932531_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1.632 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: