Ιδομενέας του Ρόλαντ Σίμελπφενιχ | Φεστιβάλ Αθηνών [ΕΦ], Πειραιώς 260, Κτίριο Δ (20/7/2014)

Σχολιάστε

25/07/2014 από cmorfakis

main_α

«Καθένας θέλει να ζήσει. Καθένας μας κρέμεται απʼ αυτό. Τι είναι  κανείς έτοιμος να θυσιάσει ώστε να επιβιώσει; Μπορεί κανείς να κάνει  παζάρια με τον Θάνατο; Και όταν το κάνει, πόσο υψηλό είναι το τίμημα;»

σχόλιο του συγγραφέα για το έργο

Το έργο του Σίμελπφενιχ εκκινεί από τον μύθο του Ιδομενέα, του βασιλιά  της Κρήτης, ο οποίος επιστρέφοντας από τον Τρωικό πόλεμο πέφτει σε μια  τρομερή θύελλα. Μπροστά στον φόβο του θανάτου ορκίζεται στους θεούς να  θυσιάσει το πρώτο ζωντανό πλάσμα που θα συναντήσει αν καταφέρει και  φτάσει στην ακτή της πατρίδας. Μόνο που ο πρώτος που συναντά είναι ο  ίδιος του ο γιος.

Μια ομάδα από εννέα άντρες και γυναίκες κάτω από το βλέμμα ενός  πλήθους εκατό ανθρώπων,  αφηγείται τις διαφορετικές εκδοχές που θα  μπορούσαν να έχουν συμβεί, σχολιάζει, γλιστρά διστακτικά σε αυτά που  ερευνά, εξετάζει και απορρίπτει. Σκέπτεται πάνω στα ζητήματα του  έργου.  Μιλά εξ ονόματος των ηρώων, περνά από τον έναν στον άλλον, από  το γενικό στο ειδικό και αντίστροφα, κρατώντας την αίσθηση ενός Χορού  αρχαίου δράματος. Οι ηθοποιοί σκέφτονται δημοσίως επάνω σε αυτή την  δίχως έλεος ιστορία .Σε διάφορους χορωδιακούς συνδυασμούς φιλοσοφούν  πάνω στον φόβο του Θανάτου και τον Θάνατο, την Ενοχή, την Αγάπη και  τον αφανισμό των άλλων ως προϋπόθεση της προσωπικής επιβίωσης. Όλα τα μεγάλα ανθρώπινα ερωτήματα βρίσκονται μέσα στον Ιδομενέα.

Ο Ιδομενέας του Ρόλαντ Σίμελπφενιχ σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάτου ήταν μια αξιοπρεπής παράσταση. Μπορεί να απουσίαζαν τα περίτεχνα σκηνοθετικά ευρήματα αλλά τουλάχιστον υπήρχε σκηνοθεσία. Μια παράσταση που περιείχε ακριβώς και μόνο τα απαραίτητα χωρίς πλεονασμούς και περιττές φιοριτούρες. Λιτή, καλά δομημένη και με μια σκηνοθεσία που δεν εντυπωσιάζει αλλά αποδίδει το έργο με ένα ιδιαίτερο τρόπο που έχει η νεαρή σκηνοθέτης. Σίγουρα ήταν μία από τις καλύτερες φετινές παραγωγές του Φεστιβάλ Αθηνών [ΕΦ]. Η μετατροπή του Κτιρίου Δ σε μια απέραντη παραλία με λόφους από άμμο και οι φοβεροί φωτισμοί μεταμόρφωναν το τοπίο και σε μετέφεραν σε μια φανταστική – αν και πραγματική – κρητική ακρογιαλιά. Οι ηθοποιοί της παράστασης ερμήνευσαν με ιδιαίτερη πειθώ και εκφραστικότητα τους ρόλους τους ενώ έδειξαν ότι αποτελούν μια καλά δουλεμένη ομάδα. Γενικά ο Ιδομενέας του Σίμπλπφενιχ όπως των εμπνεύστηκε η Κατερίνα Ευαγγελάτου ήταν μια όμορφη παράσταση που αν και δεν σου μένει αξέχαστη σίγουρα φεύγεις με μια γλυκιά ανάμνηση.

IMG_4769-copy IMG_4778-copy IMG_4898-copy IMG_4922-copy IMG_5009_Kiki-Papadopoulou IMG_5495_Kiki-Papadopoulou IMG_5587_Kiki-Papadopoulou IMG_7921-copy IMG_7986-copy IMG_8025-copy

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1.631 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: