Balkans: BADco – 1poor and one0 | Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών (9/3/2014)

Σχολιάστε

13/03/2014 από cmorfakis

one_poor_one

Το έργο της διακεκριμένης κολλεκτίβας BADco 1poor and one0 διερευνά τη «μετάλλαξη» του ανθρώπινου σώματος σε μηχανή παραγωγής. Οι επαναλαμβανόμενες μηχανικές κινήσεις των χορευτών σε συνδυασμό με το κινηματογραφικό και ηχητικό ντοκουμέντο που πλαισιώνει την παράσταση είναι ένα σχόλιο πάνω στην εκβιομηχάνιση και το φορντικό μοντέλο παραγωγής. Οι BADco δημιουργούν με το ξεχωριστό τους τρόπο μια ιδιαίτερη παράσταση, ένα εννοιολογικό πειραματικό έργο, αρκετά καλοδουλεμένο στη σκηνική του υλοποίηση και με πολύ καλούς χορευτές. Από το 1poor and one0 πάντως φεύγεις με ερωτηματικά και σαφώς με μια περίεργη αίσθηση για τα όσα έχεις παρακολουθήσει. Αν και δεν εντάσσεται στην κατηγορία των έργων που με εντυπωσίασαν το σίγουρο είναι ότι αποτελεί μια άρτια παραγωγή. Καθώς η ανάλυση του υπερβαίνει κατά πολύ τις όποιες γνώσεις και δυνατότητες έχω θα αρκεστώ στην ακόλουθη από το πρόγραμμα της παράστασης.

Το 1poor and one0 στηρίζεται στο πρώτο φιλμ στην ιστορία του κινηματογράφου, Η έξοδος των εργατών από το εργοστάσιο Λυμιέρ (1895), και αντλεί έμπνευση από το έργο των πρωτοπόρων κινηματογραφιστών Auguste και Lois Lumiere, από τις animation και μικρού μήκους ταινίες του Κροάτη κινηματογραφιστή Vlado Kristl, από τον κινηματογράφο των Jean-Luc Godard και Harun Farocki, καθώς επίσης από το θεατρικό και ποιητικό έργο του Samuel Beckett. Σύμφωνα με τους δημιουργούς του, «το 1poor and one0 εστιάζει στη μηχανοποίηση της εργασίας με αφορμή τη σκηνή της πρώτης ταινίας στην ιστορία του κινηματογράφου, η οποία παρουσιάζει εργάτες να φεύγουν από το εργοστάσιό τους». Όπως δηλώνουν οι ίδιοι: «Η κίνηση του εργατικού δυναμικού της Βιομηχανικής Επανάστασης αποτυπωμένη στο φιλμικό σύμπαν: αυτό είναι το σημείο εκκίνησης για την προβληματική σχέση του σινεμά με την απεικόνιση της εργασίας. Γιατί ο κινηματογράφος, ήδη από τα πρώτα του βήματα, έχει την τάση να αφήνει τη χειρωνακτική εργασία εκτός κάδρου. Τουναντίον, εστιάζει μάλλον στις ατομικές ιστορίες των εργατών όταν πια τέλειωναν τη δουλειά τους: στις ερωτικές τους περιπέτειες, στις παραβατικές συμπεριφορές τους και, γενικότερα, στο πεπρωμένο τους σε συνάρτηση με τα παγκόσμια ιστορικά γεγονότα. Το σινεμά ξεκινά εκεί όπου τελειώνει η εργασία. Με αφορμή αυτές τις σκέψεις, στο 1poor and one0 αναρωτιόμαστε για τους πολλαπλούς τρόπους με τους οποίους αφήνει κανείς τη δουλειά του. Τι συμβαίνει, λόγου χάρη, όταν κάποιος εξαντλείται; Τι γίνεται όταν η εργασία οδηγεί στα όρια της φυσικής αντοχής; Τι έρχεται μετά τη δουλειά – μήπως περισσότερη δουλειά; Τι συμβαίνει όταν δεν υπάρχει αρκετή δουλειά; Πώς, τέλος, συνδέεται η ιστορία του σύγχρονου χορού με εκείνη της εκβιομηχάνισης;».

8672354568_67d5f0b22f_o_site_gal.jpg3876890287_c39f13a18e_b_site_gal.jpg

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1.631 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: