Schaubühne – Τόμας Όστερμαϊερ / Ερρίκου Ίψεν, Ο εχθρός του λαού | Πειραιώς 260, Κτίριο Δ [ΕΦ] (3/7/2013)

1

04/07/2013 από cmorfakis

ec_fca10bf4d5f5f2e44d4d7730af86d365

“An inconvenient truth sets off a social and political time-bomb in Ibsen’s An Enemy of  the People, and Thomas Ostermeier’s production fires it directly into our contemporary  world where it sits ticking ominously as we wait for it to explode. (…) Ostermeier argues  Ibsen’s case with vigour and courage so effectively that one wants to boo and cheer. (…)  Ostermeier’s production is riveting and lucid, illuminating the issues in Ibsen’s 19th  century play and catapulting them forward to address modern themes including sustainability, the global financial crisis and social upheaval, as well as the dangers of  media spin and political cover-ups. (…) He [Ostermeier] incorporates delicious  moments of invention as lines of dialogue and moments between characters delight and  surprise us with their subtext or unexpected interpretations that resonate with our  modern context. (…) Ibsen was controversial in his time and this production delivers a  volatile adaptation that will trigger heated conversation in the car on the way home – and later.”

Kate Herbert, Herald Sun (Australia), October 23, 2012

Μια συγκλονιστική παραγωγή του έργου του Ερρίκου Ίψεν, Ο εχθρός του λαού παρουσιάστηκε από τη βερολινέζικη Schaubühne, σε σκηνοθεσία του αξεπέραστου Τόμας Όστερμαϊερστα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών [ΕΦ] 2013. Το έργο βαθύτατα πολιτικό και επίκαιρο μιλά για το πως στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος το κέρδος τίθεται υπεράνω της ηθικής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας αλλά και της αξίας της δημόσιας υγείας. Παρότι, ο Τόμας Όστερμαϊερ έχει ξεκάθαρες πολιτικές ιδέες, τις αφήνει  εκτός σκηνής, προτρέποντας τον θεατή να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα και να διαμορφώσει τις δικές του απόψεις. Για τον Όστερμαϊερ «δεν υπάρχουν διαχωρισμοί ανάμεσα σε λαούς, παρά μόνο ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς«, όπως δηλώνει σε συνέντευξή του, στην εφημερίδα του Φεστιβάλ ΕΦ. Μια ακόμα συνέντευξη του Όστερμαϊερ σχετικά τη σκηνοθεσία του έργου Ο εχθρός του λαού (Schaubühne) μπορείτε να βρείτε εδώ.

Παράλληλα, το έργο αυτό αναδεικνύει, τον τρόπο με τον οποίο ο κόσμος της επιστήμης, των μέσων ενημέρωσης και της πολιτικής αλληλοδιαπλέκονται όταν πρέπει να παρθούν αποφάσεις γύρω από σημαντικά τεχνοεπιστημονικά ζητήματα. Είναι ένα έργο το οποίο μας δείχνει ξεκάθαρα πόσο σημαντικό ρόλο διαδραματίζει το διεπιστημονικό πεδίο Επιστήμη, Τεχνολογία Κοινωνία  (Science, Technology & Society) στη μελέτη και κατανόηση των σχέσεων μεταξύ τεχνοεπιστημονικών εξελίξεων και της ευρύτερης κοινωνίας.

ec_55001e953b3f9271b9900b0315e6a0afec_cba39acf6bd867c7d32e98a54ffc8bf6ec_5ffea35bfa47882095e84c44439109b2

Η ιστορία διαδραματίζεται σε μία μικρή παραθαλάσσια πόλη της Νορβηγίας. Η ίδρυση εταιρίας ιαματικών λουτρών στην πόλη δίνει υποσχέσεις ευημερίας και πλούτου στους πολίτες της. Όμως, ο γιατρός της πόλης και αδερφός του δημάρχου, ανακαλύπτει ότι τα νερά είναι μολυσμένα και τα λουτρά επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία. Τα αποτελέσματα της ανακάλυψης αυτής θα έχουν δυσβάστακτο κόστος για τους πολίτες, μιας και θα πρέπει να μείνουν κλειστά τα λουτρά κάποια χρόνια και θα χρειαστούν πολλά χρήματα για την επανεγκατάσταση τους. Η έκθεση στην οποία ο γιατρός αποκαλύπτει την αλήθεια, γίνεται επικίνδυνη για την πόλη και το μέλλον της. Αρχικά, μία τοπική εφημερίδα, είναι με το μέρος της αλήθειας και υπέρ του γιατρού. Λόγω όμως συμφερόντων, αναλογιζόμενοι την κυκλοφορία της εφημερίδας και τους αναγνώστες της, οι υπεύθυνοι της εφημερίδας αποφασίζουν να αλλάξουν στρατόπεδο και τάσσονται με την πλευρά των αρχόντων και του κέρδους. Παρακολουθούμε την μεταστροφή των απόψεων και των πιστεύω των χαρακτήρων της ιστορίας και της κοινής γνώμης και την αλλαγή του γιατρού από σωτήρα σε εχθρό της πόλης και, τελικά, σε εχθρό του λαού.

Μια αγγλική μετάφραση του έργου του Ίψεν, Ο εχθρός του λαού μπορείτε να κατεβάσετε εδώΕπίσης, εκπληκτικής δυναμικής είναι το απόσπασμα της «Επικείμενης Εξέγερσης«, ένα πολιτικό κείμενο που γράφτηκε από την Αόρατη Επιτροπή και κυκλοφόρησε στην Γαλλία το 2008, όπου αποτελεί την ομιλία του γιατρού Στόκμαν και έχει αντικαταστήσει το ιψενικό πρωτότυπο κείμενο. Η αντίδραση του ελληνικού κοινού σε αυτό το κείμενο ήταν θα έλεγα υποστηρικτική. Στο διάλογο που ξεκίνησε μεταξύ ηθοποιών και κοινού, αν και ξένισε ορισμένους, διατυπώθηκαν θέσεις και απόψεις μιας κοινωνίας, η οποία εν μέσω μιας βαθύτατης οικονομικής, πολιτικής και πολιτισμικής κρίσης, προσπαθεί να ανασυνταχθεί.

ec_e2247f552771c24f8ae6d1f5d8b304c2ec_7485a2458210004cdd8956f7aee3d2fc

Η σκηνοθεσία του Τόμας Όστερμαϊερ (Thomas Ostermeier) είναι σχεδόν μυθική. Καταφέρνει να αποδώσει το νόημα του κείμενου του Ίψεν με πιστότητα αλλά ενταγμένο μέσα στο σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο, ο οποίος καταρρέει υπό το βάρος της οικονομικής κρίσης. Επίσης, τα σκηνοθετικά του ευρήματα δίνουν νέα πνοή σε ένα πολιτικό έργο όπως ο Εχθρός του λαού. Το πείραμα να συνομιλήσει και να καταγράψει τις αντιδράσεις του κοινού μετά τον λόγο του ιατρού Στόκμαν, το βρήκα πολύ ενδιαφέρον εγχείρημα, παρότι στην πρώτη παράσταση, ξάφνιασε το κοινό και ίσως δεν λειτούργησε όσο θα έπρεπε. Τα σκηνικά της παράστασης, δημιουργία του Jan Pappelbaum, ήταν εντυπωσιακά!!! Τα σχέδια και οι επεξηγήσεις με κιμωλία στους τοίχους δημιουργούσαν μια εικόνα ενός, χειρογράφου με τις σκέψεις και τις αντιλήψεις των πρωταγωνιστών του έργου. Επίσης, τα μουσικά περάσματα από τη μια σκηνή στην άλλη ήταν από τα πιο ευχάριστα μέρη του έργου. Τέλος, οι ερμηνείες των ηθοποιών ήταν συγκλονιστικές!!! Η αμεσότητα και η φυσικότητα στο παίξιμό τους δημιουργούσε μια οικία ατμόσφαιρα μεταξύ κοινού και ηθοποιών. Σε όλη τη διάρκεια του έργου είχες την αίσθηση ότι οι άνθρωποι αυτοί ήταν αληθινοί, πρόσωπα της διπλανής πόρτας, που ο καθένας μπορούσε να έχει για φίλους. Stefan Stern ως Θωμάς Στόκμαν, έκλεψε την παράσταση ειδικά όταν εκφώνησε το λόγο του αλλά και οι Ingo Hülsmann ως Δήμαρχος (Πέτερ Στόκμαν) και Christoph Gawenda ως Χόβσταντ ήταν αξεπέραστοι!!!

Μια ανάλυση/κριτική του έργου και της σκηνοθεσίας μπορείτε να διαβάσετε εδώ, ενώ μια συνέντευξη του Όστερμαϊερ σχετικά με το έργο, Ο εχθρός του λαού (Schaubühne), μπορείτε να βρείτε εδώ.

ec_efdaf3fb0b7ccb761adf63cf71a042faec_7f4ab3665b99bdaac00a2a1d439c5458ec_cfbd4a0db774276223cd5f94b68ecf04ec_63b3d06a87e8dfd0283301841f8b8e13

«I AM WHAT I AM. My body belongs to me. I am me, you are you, and something’s wrong. Mass personalization. Individualization of all conditions – life, work and misery. Diffuse schizophrenia. Rampant depression. Atomization into fine paranoiac particles. Hysterization of contact. The more I want to be me, the more I feel an emptiness. The more I express myself, the more I am drained. The more I run after myself, the more tired I get. We cling to our self like a coveted job title. We’ve become our own representatives in a strange commerce, guarantors of a personalization that feels, in the end, a lot more like an amputation. We insure our selves to the point of bankruptcy, with a more or less disguised clumsiness».

Advertisements

One thought on “Schaubühne – Τόμας Όστερμαϊερ / Ερρίκου Ίψεν, Ο εχθρός του λαού | Πειραιώς 260, Κτίριο Δ [ΕΦ] (3/7/2013)

  1. Ο/Η katerinac21 λέει:

    Καταπληκτική παράσταση! Πολύ ενδιαφέρουσα η κριτική σου, σε ευχαριστούμε για τις επιπλέον πληροφορίες και τα links που παραθέτεις!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1.631 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: