Faustin Linyekula – Le Cargo | Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών (10/2/2013)

Σχολιάστε

11/02/2013 από cmorfakis

Le-Cargo-2-(c)-Agathe-Poupeney

“I am a storyteller. But I am not here to tell stories. I am here to dance”.

Faustin Linyekula – Le Cargo

Όπως μας πληροφορεί το επεξηγηματικό κείμενο της παράστασης, είτε χρησιμοποιεί λέξεις, είτε κινήσεις, μουσική ή εικόνες, ο 38χρονος Αφρικανός χορευτής και χορογράφος Faustin Linyekula (Φωσταίν Λινυεκουλά) αναδεικνύει την πολιτική διάσταση της τέχνης. Στο επίκεντρο της καλλιτεχνικής του ανησυχίας βρίσκεται η ταλαιπωρημένη χώρα του: Η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (πρώην Ζαΐρ, πρώην Βελγικό Κονγκό). Στο Le Cargo, το πρώτο του σόλο, ο διάσημος χορογράφος επιστρέφει στο σώμα και την κίνηση ως τα κατεξοχήν εργαλεία κατανόησης και καταγραφής της ιστορίας. Πώς μπορεί να «μιλήσει» με το χορό του για τη μνήμη και την εξάλειψή της; Για τον πόλεμο και τη βία που έχει βιώσει η χώρα του, η οικογένειά του και οι φίλοι του; Ο Linyekula πιστεύει βαθιά ότι η τέχνη λειτουργεί ως αντίδοτο στην κρίση, ως καταλύτης αφύπνισης συνειδήσεων, ως κραυγή δύναμης, ως ξόρκι της απελπισίας. Και καθώς ο χορός του διηγείται ιστορίες αγάπης και σκότους, το μήνυμά του παραμένει αισιόδοξο: το σώμα είναι η επιβεβαίωση της ζωής που συνδέει αυτά που ζήσαμε με αυτά που ονειρευόμαστε να ζήσουμε, αυτά που θα οικοδομήσουμε σαν απάντηση στα ερείπια του παρελθόντος. 

Η χορογραφία του Faustin Linyekula με την απλότητα των εκφραστικών μέσων της ήταν πραγματικά ένα ταξίδι στο χώρο και το χρόνο. Ο μικροκαμωμένος Linyekula κατορθώνει να μας μεταφέρει στο Ομπιλό, ένα ταπεινό χωριό στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, όπου πέρασε μέρος της παιδικής του ηλικίας αλλά και στις πρώτες αναμνήσεις του. Το σχήμα που ακολουθεί είναι αφήγηση – τραγούδι – χορός μέσα σε μια πολύ καλά δομημένη παράσταση με αρχή, μέση και τέλος. Καθώς ξεκινά να αφηγείται τους προβληματισμούς του – «αναρωτιέμαι, χόρευα πραγματικά όλα αυτά τα χρόνια; ή μήπως μονάχα διηγιόμουν ιστορίες;» –  η κίνηση των χεριών του παραπέμπει στο πέταγμα μιας πεταλούδας ή ενός πουλιού, ένα συμβολικό – μεταφορικό πέταγμα του μυαλού ή της ψυχής του καλλιτέχνη μακριά στην πατρίδα του αλλά και μια κατάδυση στο χώρο των αναμνήσεών του. Η ιστορία του είναι μαγευτική. Ειλικρινά, θα μπορούσα να ακούω τον Linyekula να αφηγείται για ώρες, υπάρχει τέτοια ομορφιά στο ρυθμό του, τα λόγια του, και το ύφος του. Ενθουσιάστηκα με το Le Cargo, μια παράσταση που χαρακτηρίζεται από την σύνθεση μοντέρνων και παραδοσιακών χορογραφικών κινήσεων και εκφραστικών μέσων. Παρόλο την ποιητική και νοσταλγική διάθεση του Linyekula η χωρογραφία του διαθέτει μια έντονη εσωτερική δυναμική που καταφέρνει να περάσει στους θεατές. Είδαμε ένα απίστευτα εύπλαστο χορό που σε συγκλόνιζε ο ρυθμός του  και κορυφωνόταν σε ένα εκφραστικό ξέσπασμα υπό τους ήχους της ηλεκτρικής κιθάρας του Flamme Kapaya. Επίσης, αυτός ο μοναχικός χορός δεν ήταν τελικά και τόσο μοναχικός καθώς οι σκιές από το ημίφως που ξεπηδούσαν καθώς οι προβολείς έλουζαν τον Linyekula είχαν ως αποτέλεσμα τον πολλαπλασιασμό της εμβληματικής του μορφής στους τοίχους της μικρής σκηνής της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών. Ήταν σαν μέσα από το μοντέρνο – τελετουργικό του χορό τα πνεύματα των προγόνων του να ζωντάνευαν και να τον συνόδευαν σε αυτό!

382177_432791940124623_1889225174_n

img_3396757_620

faustin3

apocargo-5-web-thumb-extra_large

310084_428500430553774_1438854545_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1.631 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: