Μιχάλης Μανουσάκης – Ένα μέτρο (1m) | Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (9/2/2013)

18

10/02/2013 από cmorfakis

2013-02-09-12-55-40

Η έκθεση – εγκατάσταση του Μιχάλη Μανουσάκη – Ένα μέτρο (1m) αποτελεί μια από τις πιο ενδιαφέρουσες και δυναμικές εκθέσεις που πραγματοποιείται στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ). Είναι ένα ταξίδι στο χρόνο και στις παιδικές μνήμες που ζωντανεύουν μέσα από τα παιχνίδια περασμένων χρόνων και την ιστορία που αυτά κουβαλούν. Όπως στην ταινία της Walt Disney Pictures, Toy Story, όπου τα παιχνίδια αποκτούν τη δική τους ζωή και αφηγούνται την ιστορία τους, έτσι και στην έκθεση του Μιχάλη Μανουσάκη τα παιχνίδια μας λένε τη δική τους ιστορία, μια ιστορία που συμβαδίζει με την ιστορία του σύντομου εικοστού αιώνα και των περιπετειών που αυτός επιφύλασσε. Τα κείμενα που συνοδεύουν την εγκατάσταση και τα εκθέματα παρέχουν το απαραίτητο πληροφοριακό υλικό για την εξιστόρηση της ιστορίας του παιδιού μέσω του παιδικού παιχνιδιού. Είναι γραμμένα με πολύ μεράκι, ποιητική νοσταλγία αλλά και ιστορική ακρίβεια. Η εγκατάσταση λειτουργεί σαν μια κιβωτό του χρόνου που μας ταξιδεύει ονειρικά σε μια άλλη εποχή τόσο διαφορετική από την δική μας αλλά και τόσο κοντινή σε εμάς. Μας προκαλεί να αναπολήσουμε την χαμένη μας παιδικότητα και να αντλήσουμε δύναμη από αυτή να ονειρευτούμε ένα καλύτερο κόσμο, όπως το κόσμο που μόνο η παιδική φαντασία μπορεί να πλάσει, ώστε να ξεφύγουμε από τη ζοφερή κατάσταση της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κρίσης της οποία βιώνουμε καθημερινά τα τελευταία χρόνια.

Επίσης, η επιμέλεια της έκθεσης από την Κλεάνθη – Χριστίνα Βαλκανά ήταν εξαιρετική και αναδείκνυε την σημασία και την αισθητική αξία της εγκατάστασης του Μιχάλη Μανουσάκη. Στο επεξηγηματικό κείμενό της από τον κατάλογο της έκθεσης διαβάζουμε: «Στην έκθεση του στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης ο καλλιτέχνης δεν ζωγραφίζει το παιδί ούτε το παιχνίδι, αλλά εμπνεόμενος από τον χώρο και τη συγχρονική του διάσταση, δημιουργεί για πρώτη φορά μια εγκατάσταση in situ με σκηνοθετημένα από τον ίδιο παιχνίδια και αντικείμενα της προσωπικής του συλλογής που άμεσα ή έμμεσα αφορούν το παιδί. Στον υποβλητικά φωτισμένο χώρο με χρώματα που σημειολογικά παραπέμπουν στην παιδικότητα και τη νοσταλγία, οι ακολουθίες των φωτογράφων και των άλλων αρχειακών τεκμηρίων, συνοδευόμενες από προσωπικά κείμενα του καλλιτέχνη ως παράλληλες αφηγήσεις που συμπληρώνουν ή ερμηνεύουν την εικόνα, έτσι όπως συνέχονται σε μια ενιαία εγκατάσταση μεταβάλλονται από αμιγώς συλλεκτικά αντικείμενα ή ντοκουμέντα σε μια καλλιτεχνική αφήγηση, ανοιχτή σε ερμηνείες και αναγνώσεις. Με σεβασμό στην ιστορική συνέχεια, αλλά και ορατή τη μυθοπλαστική διάθεση ο Μανουσάκης «μιλά» για την ιστορία, τον πόλεμο, τις κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες, την οικονομική εξαθλίωση και κυρίως την άβουλη συμμετοχή του παιδιού σε ένα παιχνίδι καταστάσεων και ρόλων που καθορίζεται από τους μεγάλους και την ίδια στιγμή, χωρίς να ονοματίζει ξεκάθαρα, υπαινίσσεται τους υπαίτιους, τους συνεργούς, τους δράστες των δεινών της ελληνικής ιστορίας».

2013-02-09-13-01-07

2013-02-09-12-52-592013-02-09-12-53-102013-02-09-12-53-202013-02-09-12-53-292013-02-09-12-53-412013-02-09-12-53-562013-02-09-12-54-162013-02-09-12-54-242013-02-09-12-54-372013-02-09-12-54-492013-02-09-12-55-022013-02-09-12-55-232013-02-09-12-55-312013-02-09-12-55-51

2013-02-09-12-56-032013-02-09-12-56-152013-02-09-12-56-252013-02-09-12-56-372013-02-09-12-56-472013-02-09-12-57-562013-02-09-12-58-062013-02-09-12-58-152013-02-09-12-58-28

2013-02-09-12-58-37

2013-02-09-12-58-522013-02-09-12-59-09

2013-02-09-12-59-202013-02-09-12-59-312013-02-09-12-59-582013-02-09-13-00-40

18 thoughts on “Μιχάλης Μανουσάκης – Ένα μέτρο (1m) | Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (9/2/2013)

  1. Ο/Η lamprini karakosta λέει:

    οταν σε καθε χωρα υπάρχει τουλαχιστον ενα μουσειο παιχνιδιων, οταν η Κων/πολη εχει 4όροφο και η ελλαδα ακομα δεν εχει κανενα , οταν σε τέτοια κριση υπαρχουν άνθρωποι που παραγουν πολιτισμο και επιμένουν με καθε κοστος ΕΥΓΕ στο μουσειο σύγχρονης τέχνης που φιλοξενει την έκθεση παιχνιδιου του κ. Μανουσάκη.
    ΟΛΑ τα μουσεια της χωρας μας πρέπει να αξιοιποιούν τους ελαχιστους συλλέκτες παιχνιδιων που υπαρχουν και να κανουν εκθεσεις παιχνιδιων τουλαχιστον μεχρι να γινει το μουσείο παιχνιδιων με την συλλογη της κας Αργυριάδη στο μπενάκειο, αλήθεια ΠΟΤΕ; Tελικά για να κανω ειδικό σχόλιο πανω στην έκθεση του κ. Μανουσάκη μονο θετικο θα ειναι διότι αυτό που ενδιαφέρει ειναι να γίνονται συχνότερα τέτοιες εκθέσεις και να έχουν την δυνατότητα τα παιδιά να βλέπουν τέτοιες εκθέσεις . Το θέμα της κιβωτου και στο ένα μέτρο το βρίσκω ευρηματικό και βέβαια δεν μπορω να το συγκρίνω με αλλες εκθέσεις παιχνιδιων στην Ελλαδα που γινονται τόσο σπανια και βέβαια ειναι και το ποσό που διαθέτεις για μια τέτοια έκθεση διότι και η φαντασία δεν λειπει και οι μουσειολογοι αφθονουν. Θα ήθελα βεβαια η κυρια Ζαχαροπούλου να ασχοληθεί στην εκπομπή της με αυτην την έκθεση και ολες οι αλλες πολιτιστικές εκπομπές ιδιως της κρατικής τηλεόρασης και κάτι ακόμη σε επόμενες εκθέσεις καλο θα είναι να δίνεται η δυνατότητα και στο παιδί που πηγαίνει σε μια τέτοια έκθεση να συμμετέχει και αυτό [διαδραστική] ωστε ν’ αποτελεί εμπειρία και ει δυνατον ‘συγκλονιστική’.Ευχαριστω για την φιλοξενία ν.καρακώστα [συλλέκτρια επισης]

  2. Ο/Η cmorfakis λέει:

    Σας ευχαριστούμε για τις πολύ εύστοχες παρατηρήσεις σας και δεν μπορεί παρά να συμφωνήσουμε μαζί σας.

    • Ο/Η lamprini karakosta λέει:

      .Διαβασα την απάντηση σας και παίρνω το θάρρος να πω και αλλα. Εχω επισκεφθει 17 μουσεία παιχνιδιων σ΄ολο τον κοσμο. Εαν συγκρίνω το στήσιμο της έκθεσης με το στήσιμο των παιχνιδιών στα μουσεία αυτά στα περισσότερα η έκθεση του κ. Μανουσάκη υπερτερούσε πχ στο μουσείο παιχνιδιών της ΑΓ.Πετρούπολης ηταν ένα μικρό παλαιο ισόγειο διαμερισμα με μερικές απλές βιτρίνες σε καθε δωμάτιο ΑΛΛΑ εκεί πρωτοείδα παλαιά παιχνίδια των παιδιων της Αφρικης, ένα ξεχωριστό δωμάτιο για την σοβιετική περιοδο με μια φωτογραφία του Σταλιν με παιδιά και στην είσοδο ειχε και ενα μικρό πωλητήριο όπου ένα πανέμορφο κορίτσι βαστάει μια πανεμορφη ξύλινη κούκλα σε κάρτα.Το θέμα είναι ότι ΥΠΑΡΧΕΙ.υπάρχει η μνημη, υπάρχει ο σεβασμός στο παιδι, υπάρχει για το παιδι, για τον ερευνητή για τον συλλέκτη για όλους.Στην ίδια πολη υπάρχει και μουσείο ΚΟΥΚΛΑΣ ξεχωριστά και εκει αρχιζει από τις κλασσικές κουκλες παιχνίδι μέχρι τις εικαστικές κουκλες, υπάρχει ακομη εργαστήριο κουκλων στον ιδιο χωρο ανοικτό και βλέπεις και αυτό. Αυτά για σήμερα δεν γνωρίζω έαν ειναι ενδιαφέροντα γιατι για μένα ειναι πολυτιμα εαν ναι μπορω να συνεχίσω και με τα αλλα μουσεια. Καλημερα , για συντομια νινα.

      • Ο/Η cmorfakis λέει:

        Εξαιρετικά όσα μας περιγράφετε πραγματικά εντυπωσιάστηκα. Το Mingle with Arts είναι πάντα ένα ελεύθερο βήμα ανταλλαγής εντυπώσεων και έκφρασης απόψεων για την τέχνη και τον πολιτισμό σε κάθε του μορφή. Μπορείτε αν επιθυμείτε να μας γράψετε ένα κείμενο με τις εντυπώσεις σας για τα μουσεία παιχνιδιών που έχετε επισκεφτεί και εμείς θα το δημοσιεύσουμε (cmorfakis@gmail.com). Ή διαφορετικά μπορείτε να προσθέσετε σχόλια εδώ.

  3. Ο/Η lamprini karakosta λέει:

    Xαιρομαι τοσο πολυ που το προσωπικό μου ενδιαφέρον ενδιαφέρει και άλλους και συνεχίζω. Τορόντο-Ν.Υορκη.Το Τορόντο δεν είχε μουσείο παιχνιδιών, ειχε όμως μια μεγάλη αίθουσα με δραστηριότητες για τα παιδιά που θα μπορούσε να υπάρχει σε οποιοδήποτε μουσείο παιχνιδιών και αυτό που με εντυπωσίασε είναι ότι ειχε παρα πολλά τμηματα με ολα τα εργαλεία και τα υλικά για να φτιάξει κανείς το οτιδήποτε πχ υπηρχε τμημα παπουτσιων όπου υπήρχαν όλα τα εργαλεια για να φτιαξεις ενα ζευγάρι παπούτσια επί τόπου, υπήρχαν δέρματα σε πολλά χρώματα, κορδόνια κλπ μηχανή ραψίματος δερματων και οδηγίες φυσικά. Επίσης στο κεντρικό μουσείο του Τορόντο σε κάθε τμήμα του μουσείου υπήρχαν φοβερές δραστηριότητες για τα παιδιά π.χ.εξω από το τμημα των δεινοσάύρων υπήρχαν μικρα σκάμματα με άμμο. Μέσα στην αμμο υπήρχαν κρυμμενοι σκελετοι δεινοσαύρων και καλούσαν τα παιδιά να τους ανακαλύψουν. Διπλα στο σκάμμα υπήρχαν όλα τα σύνεργα , τσουγκράνες, φτυαράκια ,γυαλιά για να μην πηγάίνει η αμμος στα ματια τους γάντια κλπ.Στην Ν. Υόρκη στο μουσείο της πόλεως της Ν.Υ στον 3 όροφο ειχαν μια μεγάλη αιθουσα αφιερωμένη στα παληά παιχνίδια, Η αληθεια είναι για Ν.Υόρκη δεν μπορω να πω οτι εντυπωσιαστηκα τα εκθέματα ηταν σχετικά λίγα τοποθετημένα γύρω γύρω σε βιτρίνες αλλα αυτο που με εντυπωσίασε ήταν στήν είσοδο της αίθουσας κατι σαν προχώλ ειχε παιχνίδια αυτοσχέδια φτιαγμένα από τα ίδια τα παιδιά ή ίσως μερικά από τους γονείς τους και πολλα ήταν ίδια μεαυτά που φτιάχναμε και εμεις όταν είμασταν παιδιά χωρις να έχουμε συναντηθεί ποτε όπως σφεντόνα, αεροπλανάκι ξύλινο κ.α..Επίσης εκει είδα για πρωτη φορα κουκλόσπιτο με ασανσερ. Στην Ν Υορκη δεν μπόρεσα να δω ενα φοβερο μουσείο παιδικης ηλικίας και το σημειώνω για οποιον ενδιαφέρεται να το ψάξει και βέβαια έμαθα ότι καπου αλλου υπήρχε μέχρι μουσείο σβούρας [spining museum]. Θα συνεχίσω αργότερα με την ΕΥΡΏΠΗ. νινα.

  4. Ο/Η lamprini karakosta λέει:

    Στα 12000 μουσεία που υπάρχουν στην Ευρωπη τα 5000 ειναι στην Αγγλία τά 2000 είναι στην Γαλλια και τα υπολοιπα τα μοιραζεται ολη η υπολοιπη ευρώπη, Η Αγγλία έχει σχεδόν σε κάθε πολη ενα μουσείο παιχνιδιών και πολλά ιδιωτικά συλλεκτων. Στο μουσείο του Εδιμβούργου θα θαυμάσετε τα φοβερά κουκλοσπιτα αλλά υπάρχει και μια σόλα παπουτσιου που ενα κοριτσάκι τον 18ο αιώνα το έκανε κ ο ύ κ λ α. Στο Λονδίνο υπάρχει ενα ιδιωτικό μικρό μουσειο Pollok με φοβερά εκθέματα και βικτωριανής εποχης πολλά ακόμη και ασημένιος εξοπλισμος κουκλοσπιτου. Αυτο το μουσείο ομως που θα σας εντυπωσιασει ειναι φυσικά το ΒΕΤΗΝΑL GREEN και βρίσκεται και στην ομώνυμη στάση του μετρό. Ειναι 2όροφο 2000 τ,μ, περίπου με ολες τις επιταγές της σύγχρονης μουσειολογίας. Το παλαιότερο παιχνίδι του ειναι από την Αιγυπτο [ξύλινη κουκλα κατι σαν μικρό φαγιουμ] και ειναι παλαιότερο των αρχαίων ελληνικών.Αρχαια ελληνικά παιχνίδια δεν έχει αυτά βρίσκονται στο Βρεττανικό μουσείο στον επάνω όροφο πάνω από τα Ελγίνεια [child;s cabinet] To εντυπωσιακό με αυτό το μουσείο είναι ότι ενα παιδι μπορει να δει τα εκθέματα του μουσείου παίζοντας, δηλ. δίπλα ακριβως απο την βιτρίνα με τα αλογακια [rocking horses] υπάρχουν αλογακια για τα παιδια επισκέπτες τα οποία μπορουν να τα καβαλήσουν και να παιξουν και συγχρόνως να βλέπουν και τα παλαιά.
    Υπάρχει ακομη μικρή αίθουσα περιοδικών εκθέσεων και την ημέρα που πήγα εγω ειχε έκθεση παλαιου παιδικού ρούχου. Εδω σταματω την αφήγηση και θα συνεχίσω εαν ειναι απαραίτητο αλλη φορά. νινα

    • Ο/Η cmorfakis λέει:

      Προσωπικά βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρουσες όλες τις πληροφορίες που έχετε μοιραστεί μαζί μας γιατί δείχνουν το πάθος και την αγάπη σας για το παιδικό παιχνίδι. Παράλληλα ερχόμαστε σε επαφή με ένα θέμα που δεν είναι πολύ γνωστό στο ευρύ κοινό. Είμαι σίγουρος ότι και οι φίλοι του Mingle with Arts διαβάζουν με ενδιαφέρον τα όσα περιγράφετε. Χαιρομαι πραγματικά για αυτό τον ιδιότυπο «διάλογο» και οφείλω να σας ευχαριστήσω για μια ακόμα φορά.

      • Ο/Η lamprini karakosta λέει:

        Aκόμη και εαν υπάρχει μονο ενας άνθρωπος στον κόσμο που ενδιαφέρεται γιαυτα που γραφω π.χ. ο αξιότιμος και αξιόλογος όπως φαίνεται κ. Μορφάκης θα συνεχίσω. Ειχα έναν ενδοιασμό
        σε τέτοιους καιρους να αναφέρομαι σε τέτοια θέματα -μη νομίσετε οτι εγώ ειμαι υπεράνω ολων αυτων των προβληματων η τα έχω λυμένα – αλλα λειτουργω με δύο εαυτούς . Ο ένας εξ αυτών λειτουργει έτσι δηλ. σαν να μη συμβαίνει τίποτε και σώζει και τον αλλον που ειναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης.Ειμαι μια απλή συνταξιούχος που ειχε την πολυτέλεια να διαχειρίζεται την μειωμένη σύνταξη της,έτσι έκανα και τα ταξίδια και την συλλογή. Τωρα που δεν μπορω να κάνω τιποτε χρησιμοποιω τις αναμνήσεις. Συνεχίζω με το μουσείο παιχνιδιων της Κων/πολης. Το μουσείο βρίσκεται στην ασιατική πλευρά της πολης ειναι ένα 4όροφο κτίριο λίγο ντεμοντε με είσοδο μικρό πωλητήριο και ένα υπόγειο καφε-ζαχαροπλαστείο καθαρά παιδικό με φυσικούς χυμους σπιτικά κέικ παιχνίδια στους τοιχους και στο κέντρο μια εντυπωσιακή βιτρίνα από πλεξιγκλας οπου υπήρχε μια κουκλα πρόσφατη με τραπεζακι καρέκλα και τα σερβιτσάκια της και έγραφε USA 2000. Αυτο που μου έκανε εντύπωση ηταν το γουνάκι που ειχαν βάλει οι Τούρκοι στις ενώσεις των βιτρινων ώστε τα λεπτά χεράκια των παιδιων να μην τραυματιστούν οταν χαζεύοντας τα παιχνιδια αγγιζαν την κοχη του γυαλιού. Η Γαλλια δεν ξέρω ποσα μουσεία παιχνιδιων έχει πάντως εγω στο Παρίσι το μόνο που βρήκα ηταν ένα πολυ μικρό ιδιωτικό μουσείο κουκλας με λιγα εκθέματα σε δύο αίθουσες και που για να το συμπληρώσουν ειχαν μικρες αναπαραστάσεις από τα γνωστά παραμύθια η ωραία κοιμωμένη, η σταχτομπούτα κλπ, Στο μικρό πωλητήριο ειναι εμφανές ότι η μόδα στο Παρίσι χρησιμοποιει και το μουσείο της κουκλας για την προωθηση των προιοντων της. Συνεχιζω αργότερα…. νινα

  5. Ο/Η cmorfakis λέει:

    Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει τη ζωή και την καθημερινότητά όλων μας. Αλλά νομίζω ότι η τέχνη, τα ταξίδια και οι αναμνήσεις μας είναι μικρές αποδράσεις σε ένα καλύτερο κόσμο. :Ο)

    • Ο/Η lamprini karakosta λέει:

      Συμφωνω κ. Μορφακη και συνεχίζω. Μουσείο παιχνιδιών Πράγας, λιγο συνηθισμένο βρίσκεται στην περιοχη του κάστρου μαζι με αλλα ενδιαφέροντα μουσεία όπως π.χ. το μουσείο μινιατούρας όπου όλα τα εκθέματα φαίνονται σαν κατι μουτζούρες και εαν τα δεις μεσα από τον φακό είναι αριστουργήματα. Η μαριονέτα διαδεδομένη κουλτούρα στην Πράγα οπου οι παραστάσεις παρακολουθούνται περσσότερα από τους μεγάλους παρά από τους μικρους και εαν θέλεις να γίνεις κουκλοπαίκτης χρειάζονται 4 χρόνια σπουδες κουκλοπαικτικης και υπάρχει και μεταπτυχιακο οπου γίνονταιDEBATES μεταξύ των κουκλοπαικτων έαν τα χέρια των μαριονεττών πρεπει να ειναι με 5 δάκτυλα η με 4. Τέτοιο επίπεδο. Συνεχιζεται, νινα

      • Ο/Η lamprini karakosta λέει:

        Σημερα τελειώνω με τα μουσεια της Γερμανίας. Κλασσικά αρχίζω με το καλλίτερο και παλαιότερο μουσείο παιχνιδιών της Νυρεμβέργης όπου η ιστορία του παιχνιιου εκει υπάρχει πριν η Ελλαδα διώξει τους Τουρκους. ομως το παλαιότερο έκθεμα του ειναι του 1670 περίπου ενω της Ελλάδας το παλαιότερο έκθεμα σταπαιχνίδια είναι πάνω από 2.500 χρόνια. Στο Μόναχο εκτός απο το κλασσικό μικρό μουσείο παιχνιδιων χωρις ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην κεντρική πλατεία του Μονάχου στην παληά πόλη εκείνο που ειναι εξαιρετικά ενδιαφέρον ειναι στο μουσείο του Δήμου τα εκθέματα από τα κουκλοθέατρα του δρόμου και οι κούκλες τους, Τα μεγέθη τους ειναι σαν ένα κτίριο διατηρούνται θαυμάσια ειναι στημένα πολυ ωραια σε σκοτεινό φόντο και φωτίζονται μόνο τα εκθέματα και αυτό που εντυπωσιαζει είναι ένα μικρό τμημα έξω από την αίθουσα αφιερωμένο στη Χιτλερική περίοδο αλλά και στην περίοδο μετα τον β΄ Παγκόσμιο πόλεμο οπου υπάρχει ενα παιχνίδι με την μορφή του ΧΙΤΛΕΡ και το παιχνιδι προφανως παίζεται ρίχνοντας βελάκια στο προσωπό του .Ο ταξιδιωτικός οδηγος δεν παραλείπει να αναφέρει μαζί με τα αλλα μουσεία του και ενα ιδιωτικό μουσείο κουκλων, Πήρα τηλεφωνο έκλεισα ραντεβού γιατί είναι έξω από το Μόναχο και στην σταση ήλθε η ιδιοκτήτρια με ενα τζιπ με πήρε με πήγε σπίτι της όπου εκεί μισό σαλονι του σπιτιου της το ειχε κάνει μουσειάκι έκοβε εισητήρια και ειχε και πωλητήρια με επίσης παληα κομμάτια που τα παίρνε από το παζαρι του Μοναχου που γίνεται μια φορά τον χρόνο ίσως και περισσότερο. Εκει και ειστηρίο πλήρωσα για μισό σαλονάκι εκθέματα και κάρτες αγόρασα και κατι κουκλόπανα από το πωλητήριο και με ξαναπήγε η κυρια με το τζιπ στον σταθμό του τραίνου. Αυτο το περιγραφω διότι μου έκανε εντύπωση ο σεβασμος του Δήμου στον πολιτη του.

  6. Ο/Η lamprini karakosta λέει:

    Παραλίγο να ξεχάσω την Ισπανια και το εξαιρετικό μουσείο στο Φιγκέρες γενέθλ ια πόλη του DALI , Ολοι γνωρίζουν το Φιγκέρες διότι τα πρακτορεία μαζι με την Βαρκελώνη σε πάνε και στο Φιγκέρες να δεις το μουσείο του Νταλι δεν σου αναφέρουν ποτε για το φοβερο αυτο μουσείο παιχνιδιών 100 μετρα πιο κάτω ούτε έχεις χρονο να το δεις, εγώ απλώς δεν ειδα το μουσειο του Νταλι. Το μουσείο αυτό ειναι ιδιωτικο και έχει βραβευθει κιολας. Απο τα εκθέματα του μου έκανε εντυπωση η αναφορα του στο θρησκευτικό παιχνίδι που κανενα αλλο μουσείο δεν ειχε με πλήρη εξοπλισμό δηλ. κούκλα – παιδι ντυμένο σαν καθολικός παππας καντήλια και αλλα σύνεργα θρησκευτικά για να παίζει το παιδι λειτουργία,να κάνει βαφτίσια κ.ά. και βέβαια και εγω έχω παίξει έτσι και έχω κανει βαφτίσια κουκλας και εχω ντυθει και παππας με τα σεντόνια της μαμας μου. Ακόμα κάτι υπάρχει και το παιχνίδι που έπαιζε ο Νταλι όταν ήταν μικρός ένα καφέ αρκουδάκι με γαλάζιο φουστανάκι. Στην διαδρομη Βαρκελώνη – Φιγκέρες πολλα πρακτορεία κάνουν ένα μικρό ένδιαμεσο σταθμό σε ένα μικρό χωριουδάκι για καφέ και δεν αναφέρουν τίποτε, εκεί λοιπόν υπάρχει καταπληκτικό μουσείο κινηματογράφου και μκρό μουσείο κουκλας.Στην Γρανάδα όποιος βρεθεί να παει στο μουσειο του Φρεδερίκο Γκαρθία Λόρκα [το εξοχικό σπίτι της οικογενείας του] όπου εκει μαθαίνει την μεγάλη αγαπη του Λόρκα στο κουκλοθέατρο, στις κουκλες . Ποιός ξέρει ότι ο Λορκα ειχε φτιάξει κουκλοθέατρο μονος του μεσα στο σπίτι του έγραψε έργα για το κουκλοθέατρο τα έπαιζε και τον βοηθούσε ο φίλος του Νταλι ο οποίος ζωγράφιζε και τα ταμπλώ . Αυτά τα ταμπλώ βρίσκονται ακόμη εκει σε αυτό το μουσείο. Τελειώνοντας θα σας αναφέρω ενα συμπαθέστατο μουσειάκι σε ενα αλλο κοντινό χωριό [παραλιακο] κοντά στην Βαρκελώνη οπου πρεπει να πας μονος σου. Παίρνεις το τραίνο πηγαίνεις στο χωριό αυτό που δεν θυμαμαι αυτην την στιγμή το όνομα του θυμαμαι ομως ότι το μουσείο λέγεται ΜΟΥΣΕΙΟ ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΥ ειναι ένα παληό σπιτι 200 ετων και ,, πλουσιοσπιτο της εποχης ιδιοκτήτης του ήταν ένας έμπορος και έχει διατηρηθεί πολυ καλά και αυτό που μου έκανε εντύπωση ειναι ότι είχε μεχει και αίθουσα χορού και δίπλα στην αίθουσα του χορού υπήρχε η αίθουσα των μουσικών και υπάρχουν ολα τα μουσικά όργανα της εποχης που τα έβλεπα για πρώτη φορά. Στον τελευταιο οροφο αυτου του κτιρίου του ρομαντισμού υπαρχει η καταπληκτική συλλογη κουκλών μιας δασκάλας που την χάρισε στο Δήμο και τοποθετήθηκε εκεί και εκει είδα τις πρωτες ξύλινες κουκλες, τις πρωτες δερμάτινες, τις πρωτες κερινες και τις πρωτες πορσελάνινες σε μεγάλη ποικιλία έχει και λίγα κουκλόσπιτα με τον εξοπλισμό τους. ΤΏΡΑ τελείωσα πραγματικά ξεκουραστείτε…νινα

    • Ο/Η cmorfakis λέει:

      Είστε εκπληκτική!!! Ο τρόπος και η ζωντάνια με την οποία ρέει η αφήγησή σας είναι μοναδική. Πραγματικά νιώθω ότι έχω ταξιδέψει σε όλα αυτα τα μέρη. Ευχαριστούμε και πάλι που μοιραστήκατε αυτές τις προσωπικές και ξεχωριστές εμπειρίες μαζί μας. Είναι σκέτη απόλαυση!!!

      • Ο/Η lamprini karakosta λέει:

        Και τωρα για να πιασουν τόπο αυτές οι εμπειρίες τι θα λέγατε για ένα μουσείο παιχνιδιών μόνο με τα παιχνίδια των αρχαίων Ελλήνων πιστευω ότι θα ειναι μοναδικό στό είδος του παγκοσμίως με ένα τσουχτερό εισητήριο για τους ξένους ενήλικες και δωρεάν για όλα τα παιδιά. Πρέπει όμως συγχρόνως να αρχισει και ένας αγώνας να μας επιστραφούν ολα τα αρχαία παιχνίδια όπως π.χ. η μεγάλη πλαγγόνα από την Θήβα που βρίσκεται στο ΛΟΥΒΡΟΙ και ολο το child’s cabinet του Βρετανικού Μουσείου κλπ Επίσης να καταγραφουν οι συλλέκτες παιχνιδιών και να μην κρύβονται να δούμε και τόν τόπο καταγωγής τους και να έλθουν οι ανάλογοι δήμοι και να προσφέρουν εγκαταλελειμένα ακίνητα και να μετατραπούν σε μουσεία παιχνιδιών. Συγχρόνως να γίνει και ένα κινητό μουσείο παιχνιδιών με αντίγραφα των αρχαίων [ο κ. Λάζος 600 σελίδες βιβλίο έχει γράψει με θέμα τα παιχνίδια των αρχαίων Ελλήνων και των Βυζαντινων και να γυρίσει ολα τα νησιά και όλα τα χωρια της Ελλαδας και του εξωτερικού γιατι όχι και να επιχορηγηθούν από τις βιομηχανίες παιδικών ρούχων και σοκολάτας. Κανένα παιδι δεν θα είχε αντίρρηση……χα νινα.

  7. Ο/Η cmorfakis λέει:

    Μακάρι να πραγματοποιηθεί η ιδέα για την ίδρυση ενός Μουσείου Παιχνιδιού και στη χώρα μας. Δυστυχώς σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς μόνο ύστερα από κάποια ιδιωτική πρωτοβουλία είναι πιθανόν να συμβεί. Αλλά πιστεύω ότι θα πρέπει όσοι αγαπούν το παιδικό παιχνίδι και όλοι οι υποστηρικτές τους να το τρέξουν το θέμα με διάφορες δράσεις και εκθέσεις έως τη στιγμή που θα ιδρυθεί ένα τέτοιο μουσείο.

    • Ο/Η lamprini karakosta λέει:

      Oταν έχεις περάσει τα 60 λίγη απώλεια μνημης ειναι τελείως μα τελείως φυσιολογικη.ΔΕΝ τελείωσα με τα μουσεία παιχνιδιών υπάρχουν ακόμη δύο στο Αμβούργο της Γερμανιας και τα δύο πολυ καλά και με εκπλήξεις, Οταν φθασαμε στο Αμβούργο θα μέναμε μονο μιση μερα και την επομενη θα φεύγαμε. Ο ταξιδιωτικός οδηγός μιλούσε για κατι πολεις μινιατούρες και τρεξαμε να προλάβουμε. Οταν φθάσαμε εκεί είχε μια πολυ μεγάλη ουρα από μεγάλους και μικρούς που περίμεναν να βγάλουν εισητήριο. Η αναμονή ηταν μεγάλη αλλα αυτό που εντυπωσιάζει ότι όση ώρα περιμένεις υπάρχει video που παρακολουθείς ολες τις φάσεις κατασκευης αυτης της έκθεσης και συχρόνως καθε 10 λεπτά σου προσφέρουν δωρεάν τσίχλες, καραμέλες παγωτό και σοκολάτες για να σου πουν με έναν αλλο τρόπο συγνώμη για την ταλαιπωρία σου. Ηλθε κάποτε ή ώρα και μπήκαμε μεσα και ειδαμε το φοβερό πράγμα ΟΛΗ την Ευρώπη σε μινιατούρες αλλά και την ζωή της δηλαδή έδειχνε π.χ. ένα λιμάνι με τα πλοία και όλη την ζωή του λιμανιού κατά την διάρκεια της ημέρας και κάποια στιγμα χαμηλώνουν τα φώτα και ανοιγουν τα φώτα του δρόμου τα λεωφορεία φωτισμένα τά τραίνα επισης τα φανάρια όπως είναι μια κανονική νύχτα σε ένα λιμάνι. Μετα έρχεται το ξημέρωμα αρχίζουν να σβήνουν τά φωτα καινούργια καράβια μπαίνουν στο λιμάνι οι άνθρωποι πάνε στις δουλειές τους και όταν περνάς μπροστα από ένα γήπεδο οπου γίνονται αγώνες οι παίκτες παίζουν κανονικά και καθε λίγο και λιγάκι με το κάθε γκολ ολοι οι οπαδοί που έχουν πάει να δουν τον αγώνα και είνα καθιστοί σηκωνονται όρθιοι και φωνάζουν. Ταυτόχρονα στο παραδίπλα λιμάνι που ανήκει μάλλον σε Σκανδιναυική χώρα ειναι όλο παγωμένο και δείχνε και ένα ξενοδοχείο από πάγο φωτισμένο και το μπάρ που πίνουν ποτά, Παρακάτω βουνά με τουνελ και τραίνα που διασχιζουν πεδιάδες περνόύν τα τούνελ τα παιδιά στο σχολείο τα μαγαζιά τα τελεφερικ εργάζονται κανονικά τα άεροδρόμια και τίποτε δεν λειπει . ΟΛΟ αυτό το σύστημα παρακολουθείται από 5-6 υπαλλήλους που βρίσκονται στην εισοδο μπροστά σέ οθόνες κλειστης τηλεόρασης και οταν συμβεί καμμία βλάβη σηκώνονται και πάνε και την φτιάχνουν επί τόπου. Οταν πια κουραστήκαμε να βλέπουμε ατελείωτο ηταν και φύγαμε πηραμε το ασανσερ να κατέβουμε κάτω και κάναμε λάθος στον όροφο και βγαίνοντας βρήκαμε τυχαία έν μουσείο παιχνιδιών και αφού πληρώσαμε το εισητήριο μας βρεθήκαμε μπροστά σε μια απέραντη σοφίτα όπου χιλιάδες παληά παιχνίδια χυμένα κάτω κυριολεκτικά και ένα μικρό διαδρομάκι μπροστά σου το ακολουθείς και τα βλέπεις δεξιά και αριστερά. Κρίμα τα τόσα 6μηνα μουσειολογίας που έκανα στο Κολλέγιο Αθηνων για να υποστηρίξως την συλλογή μου και να μάθω ποιο ειναι το σωστό στησιμο και τι πρέπει και τι δέν πρέπει εκει μέσα κατέρευσαν ολα. Μετά την πρώτη έκπληξη απήλαυσα το θέαμα και στο τέλος κατάλαβα οτι ένας τρελλός συλλέκτης πήρε την συλλογή του την έβαλες εκεί την ονόμασε DIE DACHB0DENBANDE που μια φίλη μου που ειπε ότι αυτό μετάφράζεται κάπως έτσι η συμμορία της σοφίτας και είχε καταπληκτικά παιχνίδια και μερικά δεν τα είχα δει στα μουσεία όπως ένα καταπληκτικό μικρο αυτοκίνητο που χωράει ένα παιδάκι περίπου 4 ετών και αυτό το αυτοκίνητο ηταν λεωφορείο συγκοινωνίας.σκεπαστό και άλλα πολλα. Ο συλλέκτης που ειχε αυτήν την συλλογή πρέπει να ήταν ο ίδιος παράξενος κύριος πάνω από 50 ετων που βρισκόταν στην είσοδο και μας έκοψε και τα εισητήρια. Προσπάθησα να ικανοποιήσω την περιέργειά μου ρωτώντας τον τόσα πράγματα αλλά μου απάντούσε αμεσως στα Γερμανικά άραγε τι να μου έλεγε με αυτην τήν απορία θα πεθάνω. Για όποιον ενδιαφέρεται σας γραφω και την διευθυνσή του που ειναι γραμμένη πάνω σε ένα μικρό πράσινο προσπεκτάκι που μας έδωσε Speicherstadt -kehrwieder 4 2o457 Hamburg o172-3293250 . Kίνημα πολιτών η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο .νινα

      • Ο/Η cmorfakis λέει:

        Μια ακόμα υπέροχη αφήγηση και ένα νοερό ταξίδι στο κόσμο του παιχνιδιού. :Ο)

  8. Ο/Η lamprini karakosta λέει:

    k.Μορφάκη, ευχαριστώ πολυ που με ακολουθήσατε σ΄αυτό το ταξιδι αφήγησης. Στον προφορικό λόγο ειμαι εξ ίσου αφηγηματική αλλα τέτοιον ακροατή σαν και σας δεν έχω συναντήσει και μάλιστα με έναν καλο λόγο πάντα. Ευχαριστώ και παλι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1.632 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: