Εικαστικοί Διάλογοι 2012 | Πάρκο Αναψυχής της Ακαδημίας Πλάτωνος (2/2/2013)

Σχολιάστε

05/02/2013 από cmorfakis

439751_eikastikoi_dialogoi_543x355$

Οι Εικαστικοί Διάλογοι 2012 είναι μια ομαδική έκθεση ψηφιακών έργων, η οποία παρουσιάζεται στο Πάρκο Αναψυχής της Ακαδημίας Πλάτωνος. Η έκθεση πραγματεύεται δύο προβληματικές:

A. Η οικονομική, πολιτική και πολιτειακή κρίση ως πρόκληση για τη δημοκρατία και την τέχνη.

B. Κοινωνικοί παράγοντες, όπως η ανεργία, ο κίνδυνος της πτώχευσης, η μετανάστευση κλπ. ως εφαλτήριο εικαστικής δράσης – αντίδρασης.

Στο πλαίσιο της δράσης, η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση  – Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία προσκάλεσε εικαστικούς καλλιτέχνες να δημιουργήσουν νέα, εντελώς πρωτότυπα έργα, τα οποία παρουσιάζονται για πρώτη φορά στους Εικαστικούς Διαλόγους 2012 και έχουν ως αφετηρία μία από τις δύο παραπάνω θεματικές ενότητες. Τα εν λόγω έργα, δέκα στο σύνολο, προέκυψαν μέσω της χρήσης νέων τεχνολογιών και σύγχρονων μέσων έκφρασης (προβολές βίντεο, ηλεκτρονικών εικόνων ή φωτογραφιών, animation κ.λπ.) και θα προβληθούν μέσα σε κλειστές αρχιτεκτονικές κατασκευές, τοποθετημένες εντός του Πάρκου Αναψυχής της Ακαδημίας Πλάτωνος (είσοδος στη συμβολή των οδών Τριπόλεως & Κρατύλου).

Με αυτόν τον τρόπο, ο επισκέπτης θα έχει την ευκαιρία να περιηγηθεί σε ολόκληρη την έκταση του πάρκου, ανακαλύπτοντας τις 10 προβολές που φιλοξενούνται στα 10 αντίστοιχα περίπτερα, τα οποία έχουν σχεδιαστεί κατάλληλα ώστε να συνάδουν με το φυσικό χώρο του πάρκου.

Η εμπειρία μου από τους προηγούμενους Εικαστικούς Διαλόγους (2010) ήταν πολύ θετική καθώς η τέχνη δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στο χώρο ενός μουσείου ή μιας γκαλέρι αλλά οφείλει να είναι δημόσιο αγαθό που να μπορεί να καταναλωθεί από όλους τους πολίτες μιας σύγχρονης δημοκρατίας. Η εικαστική αυτή δράση είναι διπλά σημαντική γιατί όχι μόνο καθιστά τη σύγχρονη τέχνη δημόσια αλλά και γιατί φέρνει σε επαφή και αλληλεπίδραση μαζί της ένα ευρύ κοινό που λόγο έλλειψη χρόνου ή κουλτούρας δεν έχει την ευκαιρία να προβληματιστεί πάνω σε αυτή. Ειδικά, οι Εικαστικοί Διάλογοι 2012 είναι μια από τις σημαντικότερες πολιτιστικές δράσεις που λαμβάνουν χώρα στην Αθήνα, σε μια περιοχή όπως το Πάρκο Αναψυχής της Ακαδημίας Πλάτωνος, η οποία είναι σχετικά υποβαθμισμένη. Ωστόσο, ο κόσμος συμμετείχε θετικά σε αυτή τη δράση, ήρθε σε επαφή με τα έργα και είχε διάθεση να καταναλώσει αυτό το πολιτιστικό προϊόν, να προβληματιστεί με αυτό που είδε και να αποκομίσει μια πρώτη ίσως επαφή με τη σύγχρονη τέχνη σε ένα χώρο οικείο και φιλικό σε αλληλεπίδραση με τα αρχαία της Ακαδημίας Πλάτωνος.

Ως εικαστική δράση οι Εικαστικοί Διάλογοι 2012 κρίνονται πετυχημένοι, επιτελώντας ένα πολύ σημαντικό σκοπό: το άνοιγμα της τέχνης σε ένα ευρύτερο κοινό καθιστώντας τη τέχνη αυτό που πρέπει να είναι, ένα δημόσιο αγαθό. Ωστόσο, επιτρέψτε μου να έχω ορισμένες ενστάσεις σχετικά με την επιμέλεια της έκθεσης την οποία θεωρώ σχετικά  καλή ως μέτρια λόγω της ατυχής επιλογής κάποιων έργων, τα οποία οριακά ανταποκρίνονται στις προβληματικές που τίθενται από τους διοργανωτές.

Από τα πιο ενδιαφέροντα έργα είναι η εγκατάσταση της Κατερίνας Αθανασοπούλου, με τίτλο Αποδημία (2012), ένα πολύ δυνατό έργο, το οποίο θεωρώ πως είναι από τα καλύτερα της έκθεσης. Εξίσου ενδιαφέρονται από άποψη αισθητικής αλλά και νοηματικής συνάφειας με την θεματική των Εικαστικών Διαλόγων 2012 είναι τα έργα των Βουνάτσου Μυρτώς – Ντεξή ΣτέλιουΤο Κύμα (2012), Πασχαλίδου ΜαρίαςΣυμπόσιο (2012) και Τουλούδη ΠέτρουΕυθεία Οδός (2012). Δευτερευόντως τα έργα των Μαρκέτου ΤζένηςΕίστε ευτυχισμένοι τώρα? (2012) και Ζερβού ΜαρίαςΠερί νομάδων (Ο Δρόμος) (2012).

Επιμέλεια έκθεσης: Μαριλένα Β. Καρρά, Υπεύθυνη Τομέα Εικαστικών Τεχνών, Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών Ίδρυμα Ωνάση-Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία.

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες και έργα:

1. Αθανασοπούλου Κατερίνα, Αποδημία, 2012

Στον Θεαίτητο του Πλάτωνα, ο Σωκράτης παρομοιάζει την ανθρώπινη ψυχή με κλουβί μέσα στο οποίο οι γνώσεις είναι πουλιά που πετούν. Ο άνθρωπος γεννιέται με το κλουβί άδειο και καθώς μεγαλώνει συλλέγει πουλιά-γνώσεις που μπαίνουν στο κλουβί για μελλοντική χρήση.

Η ορνιθολογία χρησιμοποιεί τον όρο «Zugunruhe» για να περιγράψει την ταραχώδη, ανυπόμονη συμπεριφορά των πουλιών πριν την μετανάστευση, που παρουσιάζεται σε ελεύθερα αλλά και έγκλειστα πουλιά.

Οι δύο αυτές εικόνες  – τα πουλιά σαν κάτοικοι της ανθρώπινης ψυχής/ κλουβί και η ταραχή του φυλακισμένου πτηνού που θέλει να αποδράσει αποτέλεσαν το έναυσμα για την Αποδημία:

Ένα σμήνος πουλιών κυκλώνει και κινεί ένα όχημα-κλουβί, αναζητώντας τη φυγή από μια εγκαταλελειμμένη  μισοτελειωμένη πόλη, με δρόμους που διακόπτονται από θραύσματα αποκαθηλωμένων ανδριάντων. Τα χέρια αυτά είναι ταυτόχρονα η αναζήτηση της γνώσης αλλά και οι ξεπερασμένοι ήρωες-ηγέτες που αρνηθήκαμε αλλά συνεχίζουν να μας κυνηγούν.

2013-02-02-12-56-502013-02-02-12-57-01

2013-02-02-12-57-26

2013-02-02-12-59-30

2. Ζερβού ΜαρίαΠερί νομάδων (Ο Δρόμος), 2012

Οι εικόνες του βίντεο Περί νομάδων (Ο Δρόμος) μέσα από την αποσπασματική παρουσίαση ενός ντοκουμέντου Ινδιάνικου τελετουργικού αναδεικνύουν με εμφανή τρόπο μια πολιτική μετανάστευσης. Το ποιητικό κείμενο που συνοδεύει τις εικόνες του βίντεο φωτίζει την ιδέα αντιπαραθέσεων μεταξύ του ταξιδιώτη και του νομά, της παύσης και κίνησης, του πραγματικού και φανταστικού, του αρχέγονου και του σύγχρονου που οδηγούν στην διχοτόμηση μεταξύ φύσης και πολιτισμού. Έτσι μέσα από το βίντεο αυτό οι σχέσεις μεταξύ του ιθαγενή και του περιηγητή, της μετανάστευσης και του ταξιδιού, της στατικότητας και της κίνησης επαναπροσδιορίζονται.

2013-02-02-13-20-192013-02-02-13-20-29

2013-02-02-13-26-182013-02-02-13-26-282013-02-02-13-26-382013-02-02-13-31-14

3. Χατζηγεωργίου ΓιούλαΞανά, 2012

Στο έργο χρησιμοποιείται συμβολικά ως πρώτη ύλη η στάχτη αποτέλεσμα αποδόμησης και καταστροφής, συνδεδεμένη με το πένθος και το θάνατο. Η στάχτη χρησιμοποιείται σε χοντρή στρώση σε εγκατάσταση πάνω σ’ ένα τραπέζι, όπου μετακινείται μ’ ένα από μηχανισμό. Η στάχτη, που ξαφνικά ζωντανεύει με την κίνηση, δημιουργεί φανταστικές, ουτοπικές χαρτογραφήσεις ενός ονειρικού τοπίου και συνδέεται με έννοιες όπως της αναγέννησης και της ανακύκλωσης του θανάτου σε ζωή. […] Τις έννοιες του διαχωρισμού και των συνόρων η καλλιτέχνις αντικαθιστά με την ανοιχτή δομή της μετακινούμενης στάχτης, εναλλακτική εικόνα στο αδιέξοδο του πένθους. […] Ένας λαός αν δεν θέλει να θαφτεί μέσα στο μαυσωλείο του, πρέπει να ξέρει να αποσπάται από τις συνθήκες του, να τις καταπατά για να ανανεωθεί.

2013-02-02-13-38-35

2013-02-02-13-38-09

4. Βουνάτσου Μυρτώ – Ντεξής ΣτέλιοςΤο Κύμα, 2012

Στο έργο Το Κύμα γίνεται έμμεση αναφορά στο έργο του Katshushika Hokusai «The Great Wave Off Kanagawa». Στο έργο αυτό ο θεατής εισπράττει μια ισχυρή αίσθηση κινδύνου, εξαιτίας του κύματος, που έχει παγώσει στο χρόνο αλλά και παγώσει και τον ίδιο το χρόνο, πάνω από τις βάρκες. […] Ο Αριστοτέλης ορίζει στη Ρητορική του τον φόβο ως «ένα είδος λύπης ή μια μορφή αναστάτωσης, που προκαλεί η ιδέα κάποιου καταστρεπτικού ή οδυνηρού κακού που πρόκειται να συμβεί’. Η οικονομική, πολιτική και πολιτειακή αστάθεια, που γεννούν τον ρατσισμό, την ανεργία μέσα σε μια εργασιοκεντρική κοινωνία που δίνει αξία και ταυτότητα στην ύπαρξη, η αναγκαστική μετανάστευση για ένα καλύτερο μέλλον, όλα αυτά ενισχύουν τους φόβους και την υπαρξιακή αγωνία του ατόμου.

Στο έργο αυτό υπάρχουν πολλαπλές απειλές. Το κύμα [κύω = μα (αυτός που «φουσκώνει») αλλά και ο Κυκώμενος> ο ταραττόμενος] είναι αυτό που κυοφορεί κινδύνους ταράσσει και κυριαρχεί. […] Τι γίνεται αν δεν ξυπνήσεις από τον εφιάλτη, αλλά αφεθείς να βουλιάξεις στο νερό; Μήπως αυτή η βύθιση γίνεται ένα είδος κάθαρσης που μας οδηγεί στη διερεύνηση της συνείδηση, επαναπροσδιορίζοντας το χώρο και το χρόνο, το σκηνικό μέσα στο οποίο ζούμε;

2013-02-02-13-12-322013-02-02-13-12-432013-02-02-13-12-542013-02-02-13-13-07

5. Αλαβάνου ΛουκίαDucktator, 2012

Το Ducktator εξερευνά τη σχέση της προπαγάνδας, σε μορφή κινούμενης εικόνας, και του ‘παράλογου’. Το έργο αποτελεί υλικό από ποικίλα αρχεία, μεταξύ άλλων και σοβιετικά, ναζιστικά και αμερικανικά προπαγανδιστικά καρτούν των δεκαετιών 1930 και 1940, καθώς και ελληνικών δελτίων ειδήσεων της εποχής της χούντας και της μεταπολίτευσης. Αφετηρία του έργου υπήρξε το ντανταϊστικό φίλμ του οποίου ο ήχος καταστράφηκε από τους ναζί.

2013-02-02-13-05-132013-02-02-12-59-30

6. Πασχαλίδου ΜαρίαΣυμπόσιο, 2012

Σε συνθήκες οικονομικής κρίσης αναδύονται νέες μορφές επικοινωνίας που μπορεί και να λειτουργούν ως συλλογικές ζώνες χαράς και ανακούφισης. Τέτοιες μορφές είναι και τα πικνίκ που συνηθίζονται από κατοίκους αυτόβουλα ή και οργανωμένα μέσα από συλλογικά καφενεία και άλλες κολεκτίβες της περιοχής. Το βίντεο Συμπόσιο κινείται ανάμεσα σε στατικές και κινούμενες εικόνες προσώπων που συμμετείχαν ως «συνδαιτυμόνες» σε μια σκηνοθετημένη δράση-πικνικ που πραγματοποιήθηκε στο αρχαιολογικό πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος το Σεπτέμβριο του 2012. Καθοριστικό ρόλο στην οργάνωση και τη σκηνοθεσία της δράσης έχουν μικροαντικείμενα που συχνά πωλούν ‘ξένοι’, πλανόδιοι μικροπωλητές σε χώρους εστίασης, όπως ταβέρνες και εστιατόρια. Το Συμπόσιο πραγματεύεται τα όρια «οικείου» και του «ανοίκειου» μέσα από άτοπες συναθροίσεις ανθρώπων, υλικών αντικειμένων και λογοτεχνικής αφήγησης ([…] αποσπάσματα από το έργο του Άλμπερ Καμύ, «Ο Ξένος» εμφανίζονται στους υπότιτλους).

2013-02-02-13-49-292013-02-02-13-51-392013-02-02-13-51-392013-02-02-13-52-392013-02-02-13-52-55

2013-02-02-13-57-032013-02-02-13-57-162013-02-02-13-58-452013-02-02-14-01-402013-02-02-14-02-132013-02-02-14-03-47

7. Βενετόπουλος ΜπάμπηςΠεσόντες, 2012

Ένας κόσμος που δομείται επάνω σε ανθρώπινα κουφάρια. Ένας πολιτισμός που αναδύεται μέσα από ομαδικούς τάφους, βασανισμούς κρατουμένων, οικογενειακή βία και καταστολή. ένας χώρος που συντίθεται από κατακερματισμένη γνώση, από θρυμματισμένα αισθήματα, από απώλεια μνήμης και από έκπτωτους αγγέλους. μια εποχή στην οποία πριν προλάβει να σβήσει έστω λίγο η ανυπόφορη μυρωδιά από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του πολέμου, άρχισαν να χτίζονται καινούργια κρεματόρια, τεχνολογικά ανώτερα και αυτή τη φορά άμεσα. […] Μια αντανάκλαση της ατομικής και συλλογικής συμπεριφοράς. Ένα σύστημα που καταρρέει παρασύροντας μας μαζί του. Ένα σύμπλεγμα σωμάτων, παγιδευμένων το ένα στο άλλο. Μπλεγμένα, τραυματισμένα και εγκλωβισμένα, αποτελούν την εικόνα ενός νου κομματιασμένου και μιας κοινωνίας συντριμμιών. Μια απόπειρα περιγραφής της τιμωρίας και της αυτοτιμωρίας, του πένθους και της μελαγχολίας και παράλληλα μια εικόνα λύτρωσης, κάθαρσης και εξιλέωσης.

2013-02-02-14-31-162013-02-02-14-31-39

2013-02-02-14-29-31

2013-02-02-14-29-43

8. Μαρκέτου ΤζένηΕίστε ευτυχισμένοι τώρα?, 2012

Το βίντεο Είστε ευτυχισμένοι τώρα? είναι μια μονοκάναλη βιντεοπροβολή που πραγματεύεται τη σχέση μεταξύ γλώσσας και εικόνας ως διαφορετικές μορφές αναπαράστασης, καθώς και τη διαδικασία αναζήτησης της ευτυχίας. Η αναζήτησή μας αυτή πηγάζει τόσο από τη συνείδηση μας όσο και από την ανησυχία μας για την ευτυχία, ιδιαίτερα σε μια εποχή πολιτικής πόλωσης, όπου η επικοινωνία είναι αποσπασματική και οι κίνδυνοι, η κρίση και η δυστοπία μας περιβάλλουν καθημερινά. Το βίντεο παρουσιάζει έναν «χορό» από τέσσερα πλαστικά αλογάκια με κερματοδέκτη, γνώριμα σε όλους ως παιχνίδια για τις βόλτες των παιδιών (στα λούνα πάρκ). Απομονωμένα από το φυσικό τους περιβάλλον και χωρίς αναβάτες, τα αλογάκια κινούνται μπρος πίσω σε μια μονότονη συνεχόμενη λούπα, ενώ στο πάνω μέρος της εικόνας αναβοσβήνει μια κινούμενη ροή αποσπασματικών φράσεων, οι οποίες αποτελούν κομμάτι ενός ενιαίου κειμένου […] Είναι ανακατεμένα αποσπάσματα λόγου προερχόμενα από δυο διαφορετικές πηγές. Η πρώτη πηγή είναι ένα αρχείο με δηλώσεις και εξομολογήσεις σχετικά με το ερώτημα «τι είναι ευτυχία;» που συγκέντρωσα συζητώντας με τους κατοίκους της Ακαδημίας Πλάτωνος στην Αθήνα και η δεύτερη πηγή είναι ένα αρχείο με αποφθέγματα στοχαστών και φιλοσόφων από τον Πλάτωνα μέχρι σήμερα.

2013-02-02-14-24-19 2013-02-02-14-24-322013-02-02-14-24-42

2013-02-02-14-22-152013-02-02-14-22-24

9. Τουλούδης ΠέτροςΕυθεία Οδός (Via Recta), 2012

Το έργο είναι μια σύνθεση από εικόνες που στο σύνολό τους παραπέμπουν σε κινηματογραφικές ποιότητες, μ’ ένα γρήγορο μοντάζ, εναλλάσσοντας διαφορετικές λήψεις, ρυθμό και ήχο. Για τη χρήση του συγκεκριμένου τίτλου, στάθηκε αφορμή ένα ταξίδι στην Δαμασκό το 2010. Έχοντας την εμπειρία του δρόμου, ως ανυποψίαστος επισκέπτης, τίποτα δεν προμήνυε τότε, τη σημερινή εξέλιξη στην πολιτική και κοινωνική ζωή της περιοχής. «Via Recta» σημαίνει «Ευθεία Οδός». Το έργο επιχειρεί μια αναφορά σ’ ένα πολιτικό τοπίο και ενεργεί πάνω του, σαν μια ιδιότυπη καταγραφή. Μέσω μιας αμφιλεγόμενης πτώσης – ανάβασης, εστιάζει στις δυναμικές των ιδεών μέσα από την υλικότητα της εικόνας. Είναι μια παρατήρηση σ’ ένα συνεχή αγώνα, απέναντι σε μια πραγματικότητα που βρίσκεται σ’ ένα κρίσιμο σημείο αλλαγής.

2013-02-02-14-16-042013-02-02-14-16-162013-02-02-14-18-18

10. Θεοδώρου ΛίναΟ θησαυρός του σπιτιού, 2012

Στο έργο Ο θησαυρός του σπιτιού η Θεοδώρου έχει καταλάβει και διαμορφώσει ένα μικρό ξύλινο σπίτι σε μια παιδική χαρά του Βερολίνου με σκοπό να παραμείνει κάποιο διάστημα μέσα σε αυτό. […] Τα μικρά ξύλινα σπιτάκια αποτελούν τα κατάλληλα γλυπτικά περιβάλλοντα στον δημόσιο χώρο της πόλης για να αναπτύξει ιδέες σε σχέση με την μετανάστευση, την ανάγκη για ασφάλεια στον δημόσιο και ιδιωτικό χώρο, την απώλεια της βιωματικής σταθερότητας, την κοινωνική στάση απέναντι σε αυτόν που αποκαλούμε ξένο, αλλά και την επιθυμία προσαρμογής και οικειοποίησης, το άγχος αποξένωσης και αποκλεισμού κ.ά. […] Στην Αθήνα, αντίστοιχες παιδικές χαρές αποκλείονται ακόμη και για παιδιά των μεταναστών και γίνονται αιτία για συμπλοκές, όπως, για παράδειγμα, η παιδική χαρά του Αγίου Παντελεήμονα. Η περίπτωση της χρήσης ακόμη και μιας πλατείας από τους ξένους γίνεται επικίνδυνη και επισφαλής υπόθεση. Σ’ ένα δεύτερο και έμμεσο επίπεδο ανάγνωσης της δράσης του έργου, η Θεοδώρου ενδιαφέρεται στο ότι στην προκειμένη περίπτωση η ξενιτεμένη είναι μια Ελληνίδα σ’ ένα άλλο τόπο.

2013-02-02-14-10-442013-02-02-14-11-142013-02-02-14-11-28

Σημείωση: η περιγραφή των έργων γίνεται με αναπαραγωγή των επεξηγηματικών σημειώσεων που κανείς μπορούσε να βρει στην είσοδο των εικαστικών περιπτέρων.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1.631 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: