Ζ του Βασίλη Βασιλικού | Εθνικό Θέατρο (16/1/2013)

Σχολιάστε

19/01/2013 από cmorfakis

b_2912_6222

«Πεινώ σημαίνει αρχίζω τη ζωή απ’ την αρχή. Ζητώ ξανά να φάω. Θέλω ξανά δικαιοσύνη, ισότητα, ειρήνη«.

Ζ, Βασιλης Βασιλικος.

«Οι νεκροί δεν μιλούν. Αλλά αν μπορούσαν να μιλήσουν… Οι ζωντανοί τώρα μιλούν με αριθμούς. Γι’ αυτό είναι πεθαμένοι. Οι λογάριθμοι γεννούν τους τραπεζίτες. Ο Λόγος γεννά τους ποιητές».

Ζ εν έτη 2013, Βασιλης Βασιλικος.

Το «Ζ: Φανταστικό μυθιστόρημα ενός εγκλήματος» κυκλοφόρησε το 1966 και αφορά στην υπόθεση της δολοφονίας του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη τον Μάιο του 1963. Ο διεθνούς φήμης βραβευμένος συγγραφέας μας Βασίλης Βασιλικός καταγράφει, σε ένα μείγμα δημοσιογραφικής ακρίβειας και λογοτεχνικής μυθιστορίας, τα κρίσιμα γεγονότα, από την άφιξη του Λαμπράκη στη Θεσσαλονίκη μέχρι τη δικαστική έρευνα και τα πρώτα αποτελέσματά της. Υιοθετώντας διαφορετικές τεχνικές αφήγησης, ο συγγραφέας αναδεικνύει τόσο την ανθρώπινη όσο και την πολιτική διάσταση της ιστορίας, φέρνοντας στο φως πρόσωπα και καταστάσεις που έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο στην εικόνα της σημερινής Ελλάδας.

Η επιλογή του Γιάννη Χουβαρδά να συμπεριλάβει στο ρεπερτόριο του Εθνικού Θεάτρου (ΕΘ), για την καλλιτεχνική περίοδο 2012-2013, το έργο Ζ του Βασίλη Βασιλικού δεν θα μπορούσε παρά να είναι προφητική και επίκαιρη όσο ποτέ. Τη δεκαετία του ’90 αλλά και τα πρώτα χρόνια του νέου αιώνα κανείς δεν πίστευε ότι η Ελλάδα θα ζούσε εν έτη 2013 τόσο ζοφερές εποχές, όχι μόνο εξαιτίας της οικονομικής κρίσης αλλά κυρίως λόγω της ανόδου ενός εκρηκτικού μείγματος ακραίου εθνικιστικού λόγου και νεοναζιστικών-φασιστικών ιδεολογιών. Σε μια εποχή που το παρακράτος της Δεξιάς αναβιώνει με εκπληκτικούς ρυθμούς και που οι δημοκρατικοί θεσμοί βάλλονται βάναυσα, η δραματουργική προσαρμογή και παρουσίαση του Ζ του Βασίλη Βασιλικού αποτελεί μια πραγματική συμβολή στην αφύπνιση των πολιτών για τους κινδύνους που κατ΄αναλογία εμφανίζονται σήμερα από την εφαρμογή μιας αδίστακτης εξουσίας που νοιάζεται μόνο για την διατήρηση της στην εξουσία και όχι για την ανάπτυξη, την δικαιοσύνη και την ισονομία.

b_2904__mg_6160b_2905__mg_6211

Το μυθιστόρημα-ντοκουμέντο του Βασίλη Βασιλικού, αν και συνδεδεμένο με μια συγκεκριμένη και εξαιρετικά σημαντική περίοδο της σύγχρονης ιστορίας μας, αποτυπώνει διαχρονικές πολιτικές και κοινωνικές αντιφάσεις της ελληνικής πραγματικότητας. Η Έφη Θεοδώρου επεξεργάζεται το εκρηκτικό αυτό υλικό και φωτίζει ιδιαίτερα τον ψυχικό κόσμο των ηρώων τονίζοντας κυρίως την ιδεολογική στάση του ανθρώπου που επιμένει να οραματίζεται έναν ειρηνικό και δίκαιο κόσμο, χωρίς να διστάζει μπροστά στον κίνδυνο και τις απειλές. Η δραματουργική προσαρμογή και σκηνοθεσία της Έφης Θεοδώρου απογειώνει και ζωντανεύει με μοναδικό τρόπο το κείμενο μπρος στα μάτια των θεατών που παρακολουθούν σοκαρισμένοι από τις πολλές ομοιότητες της ταραγμένης εποχής του Λαμπράκη με τη σημερινή μνημονιακή εποχή και την επέλαση του παρακράτους της Δεξιάς.

Η Έφη Θεοδώρου μέσω μιας λιτής, μοντέρνας, δυναμικής και εμπνευσμένης σκηνοθεσίας κατορθώνει να μεταδώσει την ένταση και το στίγμα μιας άλλης εποχής αλλά και τη ψυχολογία των ηρώων με τρόπο μοναδικό. Παρότι, ο αφηγηματικός λόγος που το ίδιο το έργο επιβάλλει, σε ορισμένα σημεία κουράζει, η σκηνοθετική οπτική που υιοθετεί η Θεοδώρου κατορθώνει με επιτυχία να κρατήσει το ενδιαφέρον του κοινού αμείωτο. Ένα κοινό που με χαρά διαπίστωσα ότι ήταν νεανικό και διψούσε να μάθει την ιστορία του τόπου του, μια ιστορία που συστηματικά αποκρύπτεται από την επίσημη εκπαιδευτική διδασκαλία. Παράλληλα, η επιλογή της ερμηνείας πολλαπλών ρόλων από τους ηθοποιούς και διάφορα σκηνικά ευρήματα (π.χ. η παρουσίαση της ψυχής του Ζ μετά τη δολοφονία του ως μπαλόνι, η παραγωγή μουσικής μέσω των σωμάτων των ηθοποιών κ.α.) μπορούν να προσμετρηθούν στα θετικά της παράστασης. Σε απόλυτη αρμονία με τη σκηνοθεσία βρίσκονται επίσης τα σκηνικά της Εύας Μανιδάκης, οι φωτισμοί του Σάκη Μπιρμπίλη καθώς η μουσική που επιμελήθηκε ο Νίκος Πλάτανος.

b_2906__mg_6215

b_2907__mg_6269

Τέλος, ένα ταλαντούχο σύνολο ηθοποιών (Θανάσης Δήμου, Μαρία Κεχαγιόγλου, Γιάννης Κότσιφας, Χριστίνα Μαξούρη, Κίτυ Παϊταζόγλου, Γιάννος Περλέγκας, Χάρης Φραγκούλης, Νικόλας Χανακούλας, Νίκος Χατζόπουλος) συντέλεσαν επίσης στην επιτυχία της παράστασης. Οι γεμάτες δυναμική και πάθος ερμηνείες τους ήταν αυτό που έδωσε ζωή στο κείμενο. Η αποκάλυψη της παράστασης είναι φυσικά ο μοναδικός Γιάννος Περλέγκας στον ρόλο του Ζ, όπου ακόμα κι όταν δεν λέει τίποτα, ως παρουσία είναι επιβλητικός. Μάλιστα, πριν δολοφονηθεί, όταν εκφωνεί έναν πολιτικό λόγο, το κάνει τόσο τέλεια, που λες δεν υπάρχει πολιτικός στην Ελλάδα, που να είναι καλύτερος στην εκφώνηση πολιτικού λόγου από αυτόν τον ηθοποιό. Μια εξαιρετική ερμηνεία που αξίζει πολλά συγχαρητήρια. Επίσης, ο εκφραστικός Χάρης Φραγκούλης ως δημοσιογράφος όπως και ο Γιάννης Κότσιφας, στην σκληρή και ωμή γκροτέσκο απόδοση του παιδόφιλου και περιθωριακού εγκληματία που σκοτώνει τον Ζ, ήταν εξαιρετικοί.

b_2908__mg_6326b_2909__mg_6333b_2914_6235b_2915_6237a(1)b_2916_6275b_2918_6291b_2919_6353b_2910__mg_6392

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1.631 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: