«Ξένος»: Αόρατη Όλγα / Άουστρας ή H Αγριάδα του Γιάννη Τσίρου και της Λένας Κιτσοπούλου | Εθνικό Θέατρο (16/12/2012)

Σχολιάστε

19/12/2012 από cmorfakis

cat_971a0c6f94098302de3c884b8407975c

Σε μια κοινωνία που βρίσκεται σε βαθιά κοινωνική και πολιτισμική κρίση όπου τα φαινόμενα ρατσιστικής βίας και τα φοβικά σύνδρομα προς κάθε τι ξένο αυξάνονται καθημερινά …σε μια κοινωνία όπου η δαιμονοποίηση του «άλλου» ως πηγή όλων των δεινών μας καθίσταται κυρίαρχη ιδεολογία νεοναζιστικών πολιτικών σχηματισμών που εισέρχονται στη Βουλή, η παράσταση «Ξένος» – αποτελούμενη από τα έργα Αόρατη Όλγα του Γιάννη Τσίρου και Άουστρας ή H Αγριάδα της Λένας Κιτσοπούλου – είναι πραγματικά μια σπουδαία επιλογή του Εθνικού Θεάτρου, η οποία μας καλεί να αναστοχαστούμε πάνω σε ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που μαστίζουν την ελληνική κοινωνία αυτό της αποστροφής και του μίσους προς το «ξένο».

main_EE_INVISIBLE_OLGA_016_-(R)_LUPI_SPUMA

main_EE_INVISIBLE_OLGA_024_-(R)_LUPI_SPUMA

Το πρώτο έργο η Αόρατη Όλγα του Γιάννη Τσίρου, βασισμένο σε πραγματική ιστορία και μαρτυρίες, πραγματεύεται την τραγική ιστορία μιας νεαρής μετανάστριας που πέφτει θύμα του τράφικινγκ και αποτελεί αντικείμενο σκληρής συναλλαγής. Οι σκοτεινές διαδρομές ενός ολόκληρου μηχανισμού που δεν γνωρίζει ηθικές αναστολές, δεν της επιτρέπουν να ξεφύγει από αδιέξοδό της. Είναι ένα έργο που παρουσιάζει με ωμότητα το δράμα χιλιάδων γυναικών, μια παράσταση με αμεσότητα στα μηνύματα που επιθυμεί να περάσει, η οποία περιγράφει παραστατικά την εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο…

46θέατρο 044b

main_Austras2

Το δεύτερο έργο Άουστρας ή H Αγριάδα της Λένας Κιτσοπούλου αποτελεί ένα αιχμηρό σχόλιο απέναντι στα στερεότυπα που μαστίζουν την ελληνική κοινωνία σχετικά με την εικόνα που έχει για τον εαυτό της και τη σχέση της με τον «ξένο». Το έργο ουσιαστικά καυτηριάζει με τον ιδιαίτερο τρόπο της συγγραφέως, το κοινωνικό κλίμα της εποχής μας και τον νεοελληνικό ναρκισσισμό. Μια νεανική παρέα καλεί στο σπίτι της έναν τουρίστα που κάνει τις διακοπές του στην Ελλάδα. Η επίσκεψη του ξένου δημιουργεί ένταση και οδηγεί σε απρόσμενες καταστάσεις. Με όπλο την αιχμηρή γλώσσα και την τολμηρή ιδεολογική της θέση, η συγγραφέας κάνει ένα εξαιρετικό σχόλιο για τη στρέβλωση και τις παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας εξαιτίας του προβλήματος της μετανάστευσης.

Αόρατη Ολγα1

Επιτέλους δύο νεοελληνικά έργα προβάλλουν καταστάσεις που αυτή την περίοδο μαστίζουν την ελληνική κοινωνία και για τις οποίες πολλοί εξαντλούμαστε στο να δείχνουμε τον αποτροπιασμό μας αλλά στην πράξη εθελοτυφλούμε όταν πρέπει να καταγγείλουμε αυτά τα φαινόμενα, παρόλο που μπορεί να εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια μας. Ο «Ξένος»: Αόρατη Όλγα / Άουστρας ή H Αγριάδα είναι μια παράσταση που μας καλεί να αναστοχαστούμε το πρόβλημα της μετανάστευσης αλλά και της ίδιας μας της εθνικής ταυτότητας …προχωρώντας ένα βήμα περισσότερο μας προτρέπει να επιχειρήσουμε τον επαναπροσδιορισμό της σχέση μας με την κοινωνία και τους «άλλους». Είναι δυο πολύ επίκαιρα έργα που οφείλει να παρακολουθήσει κανείς, ειδικά σε μια εποχή που η ξενοφοβία και η ρατσιστική βία κατά των μεταναστών αυξάνεται ραγδαία. Είναι δυο έργα πραγματικά γροθιά στο στομάχι!!!

Η σκηνοθεσία του Γιώργου Παλούμπη για την Αόρατη Όλγα είναι σε γενικές γραμμές συμπαθητική και ως ένα βαθμό προσιδίαζε περισσότερο σε σκηνοθεσία ντοκιμαντέρ. Κυρίως μέσω της σκηνοθετικής του ματιάς το βάρος δίνεται στην εκφραστικότητα και την απόδοση των ψυχολογικών στοιχείων των χαρακτήρων του έργου. Αντίθετα, η σκηνοθεσία του Γιάννη Καλαβριανού για το Άουστρας ή H Αγριάδα είναι περισσότερο ευρηματική, κεφάτη και δυναμική. Ωστόσο, θεωρώ ότι τα κείμενα των δύο έργων αδικήθηκαν λίγο από τη σκηνοθετική ματιά με την οποία αποδόθηκαν. Παράλληλα, οι ερμηνείες των Γρηγόρη Γαλάτη, Βασίλη Καραμπούλα, Λένας Παπαληγούρα και Γιωργή Τσουρή ήταν επίσης ως ένα βαθμό αδύναμες, μερικές φορές χωρίς πάθος και την απαιτούμενη δυναμική. Ξεχωρίζουν ο Γρηγόρης Γαλάτης, εκπληκτικός στον ρόλο του ξένου επισκέπτη, καθώς ισορροπεί μοναδικά στις συναισθηματικές εναλλαγές και ζωγραφίζει τον φόβο και την απόγνωση στο πρόσωπο του, αλλά και η Λένα Παπαληγούρα, που αναδεικνύει την κωμική της φλέβα και βγάζει μια αμεσότητα με το κοινό.

cat_f57da38fda9e09bb0039d3193fb6563e

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1.632 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: