Οδύσσεια – Μια παράσταση του Robert Wilson, βασισμένη στο έπος του Ομήρου | Εθνικό Θέατρο (4/11/2012)

Σχολιάστε

11/11/2012 από cmorfakis

Ο Robert Wilson είναι ένας πραγματικός μάγος που κατόρθωσε να στήσει μια παράσταση υπερθέαμα… μια παράσταση εμβληματική μέσα στην απλότητά της. Η Οδύσσεια – Μια παράσταση του Robert Wilson, βασισμένη στο έπος του Ομήρου υπό τη σκηνοθετική του ματιά γίνεται ένα παραμύθι για μικρούς και μεγάλους… μας διηγείται μια ιστορία επική αλλά πέρα για πέρα ανθρώπινη… παρουσιάζει έναν Οδυσσέα στις πραγματικές τους διαστάσεις που ο καθένας επιθυμεί να γνωρίσει και να ακούσει τις ιστορίες του. Πέρα από στερεότυπα και κλισέ η Οδύσσεια του Wilson είναι ένα τρίωρο ανατρεπτικό καρτούν επί σκηνής (μου θύμισε αρκετά το χιούμορ από το Les triplettes de Belleville και τη λυρικότητα του L’illusionniste). Η εικονοκλαστική του γλώσσα πλούσια, με αναφορές σε ποικίλες μορφές τέχνης από τις εξαϋλωμένες φιγούρες του El Greco και τους χαρακτήρες της κωμωδίας του William Shakespeare, Όνειρο καλοκαιρινής νυκτός, στο βουβό κινηματογράφο και την παντομίμα και από εκεί ως την πανκ κουλτούρα και τα σκίτσα του Enki Bilal.

Κάθε σκηνή στην Οδύσσεια του Wilson θα μπορούσε να είναι μια τεράστια μετόπη ενός αρχαϊκού ναού που εξιστορεί την ιστορία του πολυμήχανου ήρωα και το ταξίδι της επιστροφής στην Ιθάκη. Σκηνές στημένες με μια δωρικότητα αλλά τόσο ζωντανές και γεμάτες ενάργεια που κάνουν το θεατή να συμπάσχει στο δράμα του ήρωα. Οι ηθοποιοί καλυμμένοι με λευκή πούδρα και χρωματιστό μακιγιάζ, το οποίο τονίζει τα χαρακτηριστικά τους, θυμίζουν τόσο πολύ αρχαϊκά αγάλματα που κανείς μπορεί να θαυμάσει στο Μουσείο της Ακρόπολης. Άλλες φορές ο τρόπος που είναι στημένες οι σκηνές και οι ηθοποιοί μοιάζουν λες και έχουν ξεπηδήσει από κλασσικούς αμφορείς ενώ τα πρόσωπα των ηθοποιών παραπέμπουν στις νεκρικές μάσκες των μυκηναίων βασιλιάδων που υπάρχουν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών.

Η σκηνή του Εθνικού Θεάτρου μετατρέπεται σε ένα τεράστιο μουσικό κουτί το οποίο καλούμαστε να ανοίξουμε…. Και η μουσική ξεκινά, ο Όμηρος –  Νικήτας Τσακίρογλου αρχίζει να απαγγέλλει τους πρώτους στίχους του έπους του Οδυσσέα, τα φώτα αναβοσβήνουν εναλλάξ στη σκηνή, στην οροφή, στην πλατεία και η μαγεία ξεκινά… οι ηθοποιοί πιάνουν την άκρη του μύθου και ξετυλίγουν την ιστορία σε μια μαγεία εικόνων που μας μεταφέρουν στα βάθη του χρόνου…

Οι ηθοποιοί εκπλήσσουν με τις ερμηνείες τους μιας και τους βλέπουμε σε ένα διαφορετικό τρόπο έκφρασης και σκηνικής παρουσίας αναδεικνύοντας πτυχές του ταλέντου τους που δεν ήταν ως τώρα γνωστές. Ο Οδυσσέας – Σταύρος Ζαλμάς είναι πραγματικά εξαιρετικός σε ένα ρόλο ανατροπή. Αλλά πιστεύω οι γυναίκες ηθοποιοί κλέβουν την παράσταση …η Λυδία Κονιόρδου, η Μαρία Ναυπλιώτου και η Ζέτα Δούκα μεταμορφώνονται κυριολεκτικά σε αρχέτυπα  εκφράζοντας το πρότυπο της ελληνίδας καλλονής αλλά και την εξυπνάδα και σοφία της ελληνίδας γυναίκας… Είναι φοβερό πως μέσω της κατάλληλης σκηνοθετικής οπτικής και εκπαίδευσης οι έλληνες ηθοποιοί μπορούν αν συναγωνιστούν επάξια σε ερμηνείες καταξιωμένους διεθνώς ηθοποιούς.

Η Οδύσσεια του Wilson είναι ένα έργο ανοιχτό, βαθιά ποιητικό, με πολύ καλή αίσθηση του χιούμορ, πέρα από συμβολισμούς, κατανοητό από όλους τους θεατές, ανεξάρτητα από την ηλικία ή τη θεατρική τους προπαιδεία. Είναι ένα υπέροχο παραμύθι που ξετυλίγεται μπροστά μας μέσα από εκπληκτικής σύλληψης εικόνες έργα τέχνης …θαυμάστε τις σκηνές με τον Κύλωπα, τις Σειρήνες, τη Σκύλλα και Χάρυβδη, τη Νέκυια εικονοκλαστική ποίηση. Είναι η καλύτερη Οδύσσεια που έχω παρακολουθήσει τόσο ξεχωριστή λόγο της απλότητας της που ωστόσο μέσα σε λίγες σκηνές συμπυκνώνει ολόκληρο το νόημα του ομηρικού έπους αλλά δοσμένο με τέχνη ασύλληπτης αισθητικής ομορφιάς. Το χιούμορ βασικό στοιχείο που διαπερνά ολόκληρη την Οδύσσεια του Wilson ίσως ξενίσει μερικούς… ωστόσο οφείλω να υπενθυμίσω ότι το ίδιο χιούμορ ήταν βασικό στοιχείο του αρχαίου σατυρικού δράματος και όποιος έχει διαβάσει και δει το έργο του Ευριπίδη, Κύκλωψ, που εμπνέεται από την Ραψωδία Ι, μπορεί να καταλάβει τι εννοώ…

Η Οδύσσεια του Wilson είναι μια παράσταση που όλοι πρέπει να δουν και να αφεθούν να χαθούν στη μαγεία ενός μεγάλου δημιουργού. Μια παράσταση – παραμύθι, χωρίς να επιζητούν κρυφά νοήματα πέρα από όσα η μυθική ιστορία μας χαρίζει απλόχερα. Είναι μια παράσταση σταθμός που αποτελεί πρεσβευτή μιας άλλης σύγχρονης και δημιουργικής Ελλάδας!!!

 

Απόσπασμα από το δελτίο ειδήσεων του Mega στις 27-10-2012.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1.632 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: