14ο Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς | Διπλάρειος Σχολή (2/11/2012)

Σχολιάστε

06/11/2012 από cmorfakis

«Ποιό είναι το όριο της αντοχής των υλικών;

Τι θα συμβεί αν το φτάσουμε ή αν το ξεπεράσουμε;

Μέσα σε ένα περιβάλλον δυσμενούς φόρτισης, έχουμε στρέψη; κάμψη; παραμόρφωσης θλίψη;

Αυτή την τελευταία , πάντως δεν θα την αφήσουμε να γίνει συναίσθημα· θα γίνει αφορμή για να πετάξουμε μακριά τα σπασμένα κόμμάτια και να φτιάξουμε κάτι καινούργιο.

Ο δρόμος που θα μας φέρει στα όρια της θραύσης ξεκινά από εδώ». (Από το κατάλογο του Φεστιβάλ)

Από παιδί θυμάμαι τον εαυτό μου ως ένα τρελό comics fan boy με πάθος στην ανάγνωση και συλλογή κόμικς οπότε το Φεστιβάλ Κόμικς ήταν για μένα παράδεισος… ωστόσο κατάφερα να πάω για πρώτη φορά το 2001 την 6η χρονιά διοργάνωσής του και από τότε δεν έχω χάσει καμία.

Το  14ο Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς μπορεί να μην έχει την παλιά και πολλές φορές νοσταλγική γλύκα του Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς της Βαβέλ – μιας και το ομώνυμο περιοδικό ολοκλήρωσε ένα ιστορικό κύκλο και έκλεισε – αλλά δεν έχει και τόση σημασία η σύγκριση. Το ουσιαστικό είναι ότι έπειτα από μια δίχρονη απουσία της σημαντικότερης διοργάνωσης για τα κόμικς στην Αθήνα, το Φεστιβάλ είναι και πάλι εδώ και αυτή τη φορά κυριολεκτικά στην καρδιά της πόλης, στην περιοχή της πλατείας Θεάτρου, στη Διπλάρειο Σχολή. Θεωρώ ότι καλύτερη επιλογή για ένα restart του Φεστιβάλ δεν θα μπορούσε να έχει βρεθεί. Το έχω ξαναπεί με αφορμή την 3η Biennale της Αθήνας ότι το κτίριο της Διπλαρείου Σχολής είναι επιβλητικό από μόνο του και αυτή η εγκατάλειψη έχει κάτι το μαγικό, είναι σα να περιφέρεσαι σε ένα διαφορετικό χωροχρονικό συνεχές περνώντας την πύλη της Σχολής και να βρίσκεσαι σε ένα άλλο κόσμο [Σχετικά με τη «Θεωρία της Αξίας των Ερειπείων» («Die Ruinenwerttheorie») παραπέμπουμε στα γραπτά του γερμανού αρχιτέκτονα Albert Speer]. Το μόνο αρνητικό σημείο είναι ότι ο χώρος μπορεί να αναδεικνύει κάποια έργα δίνοντάς τους νέες διαστάσεις ωστόσο αρκετά είναι αυτά που τα καπελώνει… Σε κάθε περίπτωση στηρίζουμε ένθερμα το εγχείρημα ανασύστασης του θεσμού καθώς είναι ένα πολιτιστικό γεγονός που η απουσία του ήταν αισθητή ….είναι άλλωστε και ένας τόπος προώθησης των ελλήνων δημιουργών που άνθησαν στην δεκαετία του 1999-2009 και βάλλονται τώρα με την οικονομική κρίση. Η Αθήνα δικαιούται ένα μεγάλο εναλλακτικό Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς διαφορετικό από όλα τα αλλά και τόσο μοναδικό.

Giuseppe Palumbo

Ο David Llood και Giuseppe Palumbo είναι τα μεγάλα ονόματα του φεστιβάλ με τις ατομικές τους εκθέσεις και αφιερώματα… επιτρέψτε μου να έχω ιδιαίτερη αδυναμία στην ιταλική σχολή και τον Palumbo (δυστυχώς δεν πρόλαβα να αγοράσω κάποιο άλμπουμ του σε πρόσφατο ταξίδι μου στην Ιταλία).

Λάζαρος Ζήκος

Η ατομική Έκθεση του Λάζαρου Ζήκου μας γνωρίζει ένα μεγάλο δημιουργό της δεκαετίας του 1980, που τόσο έχει κατηγορηθεί για την αισθητική της, τα έργα του οποίου πλούσια χρωματικά και με αστείρευτη φαντασία δείχνουν τη στενή σχέση κόμικς και τέχνης.

***

Yvan Alagbè

Έκθεση Αφίσας «Θεσσαλονίκη GRAPHIC DESIGN 1980-2009»

Η ενότητα Έκθεση Αφίσας «Θεσσαλονίκη GRAPHIC DESIGN 1980-2009» είναι ένα ταξίδι στην ιστορία της ελληνικής γραφιστικής.

***

Ομαδική έκθεση ελλήνων δημιουργών κόμικς

Η ομαδική έκθεση «Αντοχή Υλικών» φέρει σε επαφή την παλιότερη με την νεότερη γενιά ελλήνων δημιουργών κόμικς φανερώνοντας μια συνέχεια αλλά και ένα υψηλό επίπεδο δημιουργικότητας. Τα μελαγχολικά σχέδια του Παναγιώτη Πανταζή, τα καυστικά του Κωνσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου, η ιδιαίτερη αισθητική του Κων, ο ποιητικός Νεκτάριος Σταματόπουλος και ο νουάρ Χρήστος Μαρτίνης δίπλα στους παλιούς γνώριμους, Δημήτρη Βιτάλη, Θανάση Πέτρου, Γιώργο Μπότσο, Φώτη Πεχλιβανίδη και Soloup κ.α.

Κωνσταντίνος Παπαμιχαλόπουλος

Νεκτάριος Σταματόπουλος

***

Κων, Παναγιώτης Πανταζής, Έκτωρ Αποστολόπουλος κ.α.

Ανδρέας Ζαφειράτος

Παναγιώτης Πανταζής

Γιώργος Μαραζιώτης

Soloup

Δημήτρης Βιτάλης

Κώστας Βιτάλης

Χρήστος Μαρτίνης

Εγκαταστάσεις 

Μαρία Καραθάνου

Βασίλης Λώλος

GPO

Κώστας Μανιατόπουλος

Αφιέρωμα David Lloyd

Λευτέρης Κιουρτσόγλου

***

Από τους εικονογράφους ξεχωρίζουμε τον Soto Anagno με το αιχμηρό εικαστικό του ιδίωμα – μια γροθιά στον καθωσπρεπισμό ενός σάπιου κοινωνικοπολιτικού και οικονομικού συστήματος και τον πάντα εντυπωσιακός Bίκτωρ Κοέν. Από τις  εγκαταστάσεις ξεχωρίζουμε αυτές των Μαρία Καραθάνου, Λευτέρη Κιουρτσόγλου και Βασίλη Λώλου.

Sotos Anagnos

Bίκτωρ Κοέν

ομάδα Κατερίνας Αντωνοπούλου, Δάφνης Πολύζου και Derek Fenix

Σημείωση: Από τις παράλληλες εκδηλώσεις μη χάσετε την μουσική του εξαιρετικού Pan Pan και τις προβολές των ταινιών της θεματικής Θραύση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1.632 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: