Σκέψεις γύρω από την παράσταση Οδύσσεια του Robert Wilson.

Σχολιάστε

30/10/2012 από cmorfakis

Σε μια συζήτηση προ ολίγων ημερών στο twitter, σχετικά με την πορεία και τη βελτίωση του Mingle With Arts, ο Χάρης (@HarryLovesCakes) μου διατύπωσε τις σκέψεις του σχετικά με την παράσταση Οδύσσεια του Robert Wilson τις οποίες βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον και κατόπιν αδείας του τις μοιράζομαι μαζί σας εδώ λίγο πριν παρακολουθήσω και εγώ τη μεγαλειώδη παράσταση.

«Είχα την τύχη να δω την Οδύσσεια δυο φορές αυτήν την εβδομάδα την Τρίτη σε μια πρόβα κατά την οποία ο Wilson καθόταν πίσω μου και έκανε συνεχώς διορθώσεις στη διάρκεια της παράστασης και είδα ολόκρηρο το έργο ξανά χτες στην προπρεμιέρα-προβα τζενεράλε για τους δημοσιογράφους.

Ο Wilson κανει μια αναλαφρη παράσταση – παραμύθι στήνοντας ένα εικονοκλαστικό όργιο εξπρεσιονισμού σα να διαβάζει το έπος σε παιδιά, με ζωντανη ψυχή παιδιού και το εικονογραφεί σαν κόμικ. Είδα μέσα στην αλά Wilson Οδύσσεια ασπρόμαυρο βουβό κινηματογράφο, παντομίμα Μαρσέλ Μαρσό, θέατρο σκιών, σουρεαλισμό Νταλί, καρικατούρες – τέρατα Τιμ Μπάρτον και όλα αυτά δοσμένα σαν τα παραμύθια που λένε οι γιαγάδες στα παιδιά… σα να στα ψυθιρίζουν στο αυτί.

Όλοι οι ηθοποιοί ξεπερνούν τον εαυτό τους αν σκεφτείς ότι κανείς δεν εχει ασκηθεί σε αυτό το είδος θεάτρου γι’ αυτό δε θα μπω στον κόπο να σου πω ποιος μου άρεσε λιγότερο, οι γυναίκες πάντως με κέρδισαν με τις αιθέριες παρουσίες τους. Πόσο όμορφες όλες τους από τη Ναυπλιώτου και την Βίκυ Παπαδοπούλου εως τη Ζέτα Δούκα και την Παπαληγούρα πέρα από κάποιοα προβλήματα που έχουν ορισμένες με τις φωνές τους πιστεύω πως στη διάρκεια των παραστάσεων θα βελτιωθούν. Υπεροχη πέρα ως πέρα η Ναυπλιώτου και η αγνώριστη και απίθανη η Λυδία Κονιόρδου.

Δεν υπάρχει καμία ψυχολογική ερμηνεία εδώ και ο Wilson δεν ενδιαφέρεται για νατουραλισμό και αναλύσεις. Αφηγείται ένα παραμύθι μέσα από εικόνες αληθινά πανέμορφες και ηθοποιούς-μασκες καρικατούρας στο όριο. Τους ζητάει να  ενταχθούν σαν πιόνια στον κόσμο του.

Εάν αφεθείς στο παραμύθι που θέλει να σου πει και στην τελειότητα των εικόνων του με τη βοήθεια της απολαυστικής και εμπνευσμένης μουσικής, στο υπόσχομαι πως θα θέλεις να ξαναπάς. Αυτο που ξεχνάμε στην Eλλάδα, το να κάνεις ένα θέαμα που να είναι ελαφρύ και να απευθύνεται και σε παιδιά και να φτιάχνεις έναν κόσμο ολάκερο δικό σου, θέλει τέχνη, μαστοριά και έμπενυση. Ο Oδυσσέας του έχει πολύ χιούμορ μα φοβάμαι πως οι έλληνες δε θα καταλάβουν το σχόλιο του Wilson και θα ψάχνουν να βρουν τα διαφορετικά επίπεδα ανάγνωσης στο  έπος, αυτό όμως δεν ενδιαφέρει τον Wilson. Θυμίσου τις σκηνές –  Σειρήνες, Κύκλωπας, Σκύλλα Χάρυβδη, Κίρκη, Καλυψώ – εικαστικά θαύματα.

Έφτιαξε ένα παραμύθι με αγάπη και απλότητα στα νοήματά του και με μπόλικο χιούμορ. Ελπίζω να πάει ο κόσμος να το δει και να παρει μαζί τα παιδιά του ώστε να ευχαριστηθούν τον Όμηρο μέσα από τις παιχνιδιάρικες εικόνες. Εγώ θα πάω τα Χριστούγεννα παλι και να νιώσω τη ζεστασιά της παιδικής ψυχής».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Μαζί με 1.632 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: